พระไตรปิฎก

๖. จาลาสูตร ว่าด้วยมารรบกวนจาลาภิกษุณี [๕๓๗] สาวัตถีนิทาน. ครั้งนั้น เวลาเช้า. จาลาภิกษุณีนุ่งห่มแล้ว ถือบาตรและจีวรเข้าไป บิณฑบาตยังกรุงสาวัตถี เที่ยวบิณฑบาตไปในกรุงสาวัตถีแล้ว เวลาปัจฉาภัต กลับจากบิณฑบาตแล้วเข้าไปยังป่าอันธวันเพื่อพักกลางวัน ครั้นถึงป่าอันธวัน แล้วจึงนั่งพักกลางวันที่โคนไม้ต้นหนึ่ง. [๕๓๘] ลำดับนั้น มารผู้มีบาปใคร่จะให้จาลาภิกษุณีบังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงเข้าไป หาจาลาภิกษุณีถึงที่นั่งพัก ครั้นแล้วได้กล่าวกะจาลาภิกษุณีว่า ดูก่อนภิกษุณี ท่านไม่ชอบใจอะไรหนอ. จาลาภิกษุณีตอบว่า ดูก่อนท่านผู้มีอายุ เราไม่ชอบความเกิดเลย. [๕๓๙] มารผู้มีบาปกล่าวว่า เพราะเหตุไรหนอ ท่านจึงไม่ชอบ ความเกิด ผู้เกิดมาแล้วย่อมบริโภคกาม ใครหนอให้ท่านยึดถือเรื่องนี้ อย่าเลย ภิกษุณี ท่านจงชอบความเกิด. [๕๔๐] จาลาภิกษุณีกล่าวว่า ผู้เกิดมาก็ต้องตาย ผู้ที่เกิดมาย่อมพบ เห็นทุกข์ คือ การจองจำ การฆ่า ความ เศร้าหมอง เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ชอบ ความเกิด.