Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 102

เล่ม มมร. 25 หน้า 102 ข้อ 544
ยังผูกพันอยู่ด้วยเครื่องผูกคือกาม จำต้อง กลับมาสู่อำนาจมารอีก โลกทั้งหมด เร่าร้อน โลกทั้งหมดคุเป็นควัน โลก ทั้งหมดลุกโพลง โลกทั้งหมดสั่นสะเทือน. ใจของเรายินดีแน่วในพระนิพพาน อันไม่สั่นสะเทือน อันไม่หวั่นไหว ที่ ปุถุชนเสพไม่ได้ มิใช่คติของมาร. ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า อุปจาลาภิกษุณีรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง. อรรถกถาอุปจาลาสูตร ในอุปจาลาสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า เอนฺติ มารวสํ ปุน ความว่า มาสู่อำนาจ มรณมาร กิเลสมาร และเทวบุตรมาร. บทว่า ปธูปิโต ได้แก่ ให้เดือดร้อน. บทว่า อคติ ยตฺถ มารสฺส ความว่า ในพระนิพพานใด ท่านผู้เป็นมารไปไม่ได้. บทว่า ตตฺถ ได้แก่ ในพระนิพพานนั้น. จบอรรถกถาอุปจาลาสูตรที่ ๗
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka