พระไตรปิฎก

๗. อุปจาลาสูตร ว่าด้วยมารรบกวนอุปจาลาภิกษุณี [๕๔๑] สาวัตถีนิทาน. ครั้งนั้น เวลาเช้า อุปจาลาภิกษุณีนุ่งห่มแล้ว ถือบาตรและจีวรเข้า ไปบิณฑบาตยังกรุงสาวัตถี เที่ยงบิณฑบาตไปในกรุงสาวัตถุแล้ว เวลาปัจฉาภัต กลับจากบิณฑบาตแล้วเข้าไปยังป่าอันธวันเพื่อพักกลางวัน ครั้นถึงป่าอันธวัน แล้ว จึงนั่งพักกลางวันอยู่ที่โคนไม้ต้นหนึ่ง. [๕๔๒] ลำดับนั้น มารผู้มีบาปใคร่จะให้อุปจาลาภิกษุณีบังเกิดความ กลัว ความหวาดเสียว ขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงเข้าไปหาอุปจาลาภิกษุณีถึงที่นั่งพัก ครั้นแล้วได้กล่าวกะอุปจาลาภิกษุณีว่า ดูก่อนภิกษุณี อย่างไรหนอท่านจึงอยากจะเกิด. อุปจาลาภิกษุณีตอบว่า ดูก่อนท่านผู้มีอายุ เราไม่อยากเกิดในที่ไหน ๆ เลย. [๕๔๓] มารผู้มีบาปกล่าวว่า. ท่านจงตั้งจิตไว้ในพวกเทพชั้นดาว ดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นวสวัตตีเถิด ท่านจักได้เสวยความ ยินดี. [๕๔๔] อุปจาลาภิกษุณีกล่าวว่า พวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นวสวัตตี