Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 142

เล่ม มมร. 25 หน้า 142 ข้อ 572
ล่วงชาติชราและความโศกได้แล้วดังนี้ อะไรเป็นวัตรเก่าแก่ของข้าพระองค์หนอ ขอพระองค์จงตรัสบอกศีลวัตรซึ่งข้าพระ- องค์ควรรู้แจ้งชัด. [๕๗๒] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ๑. ข้อที่ท่านยังมนุษย์เป็นอันมาก ผู้ซึงระหายน้ำอันแดดแผดเผาแล้ว ใน ฤดูร้อนให้ได้ดื่มน้ำกิน เป็นศีลวัตรเก่าแก่ ของท่าน เรายังระลึกได้อยู่ ประดุจหลับ แล้วตื้นขึ้นฉะนั้น. ๒. ข้อที่ท่านช่วยปลดเปลื้องประ- ชุมชน ซึ่งถูกโจรจับพาไปอยู่ที่ฝั่งแม้น้ำ คงคา เป็นศีลวัตรเก่าแก่ของท่าน เรายัง ระลึกได้อยู่ประดุจหลับแล้วตื่นขึ้น ฉะนั้น. ๓. ข้อที่ท่านข่มขี่ด้วยกำลัง แล้ว ช่วยปลดเปลื้องเรือซึ่งถูกนาคผู้ร้ายกาจจับ ไว้ในกระแสะองแม่น้ำคงคา เพราะความ เอ็นดูในหมู่มนุษย์ ข้อนั้นเป็นศีลวัตรเก่า แก่ของท่าน เรายังระลึกได้อยู่ ประดุจ หลับแล้วตื่นขึ้น ฉะนั้น. ๔. และเราได้เป็นอันเตวาสิกของ ท่าน นามว่ากัปปมาณพ เราได้เข้าใจท่าน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka