พระไตรปิฎก

๘. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท หรือมี ปกติเห็นภัยในความประมาท ย่อมเผาสังโยชน์ ทั้งละเอียดและหยาบไป ดุจไฟเผาเชื้อมากและน้อย ไปฉะนั้น. ๙. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท มีปกติ เห็นภัยในความประมาท ไม่ควรเพื่ออันเสื่อม (จาก มรรคและผล) ตั้งอยู่แล้วในที่ใกล้แห่งพระนิพพาน ทีเดียว. จบอัปปมาทวรรคที่ ๒