Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 43 หน้าที่ 97

เล่ม มมร. 43 หน้า 97 ข้อ 30
ยังไม่ขาด ในนารีทั้งหลายเพียงใด เขาเป็นเหมือน ลูกโคที่ยังดื่มน้ำนม มีใจปฏิพัทธ์ในมารดาเพียงนั้น. ๗. เธอจงตัดความเยื่อใยของตนเสีย เหมือน บุคคลถอนดอกโกมุท ที่เกิดในสรทกาลด้วยมือ จง เจริญทางแห่งสันติทีเดียว (เพราะ) พระนิพพานอัน พระสุคตแสดงแล้ว. ๘. คนพาลย่อมคิดว่า เราจักอยู่ในที่นี้ตลอดฤดู ฝน จักอยู่ในที่นี้ในฤดูหนาวและฤดูร้อน หารู้อันตราย ไม่. ๙. มัจจุพานระนั้น ผู้มัวเมาในบุตรและปศุสัตว์ ผู้มีใจข้องรนอารมณ์ต่าง ๆ ไป เหมือนห้วงน้ำใหญ่ พัดพาเอาชาวบ้านผู้หลับไปฉะนั้น. ๑๐. บัณฑิตทราบอำนาจเนื้อความว่า บุตรทั้ง- หลาย ย่อมไม่มีเพื่อต้านทาน บิดาและพวกพ้องทั้ง- หลายก็ไม่มีเพื่อต้านทาน เมื่อบุคคลถูกความตาย ครอบงำแล้ว ความต้านทานในญาติทั้งหลายย่อมไม่มี ดังนี้แล้ว เป็นผู้สำรวมในศีล พึงชำระทางเป็นที่ไป พระนิพพานให้หมดจดพลันทีเดียว. จบมรรควรรคที่ ๒๐
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka