พระไตรปิฎก

กำลังปลงผมอยู่ บวชแล้วไม่นาน ศึกษาศาสนธรรม ได้ทั่ว. แต่นั้นได้แสดงธรรมในสมาคมมหาชน เมื่อ ข้าพเจ้าแสดงธรรมอยู่ ธรรมาภิสมัยได้มีแก่ประชุมชน หลายพัน. มียักษ์ตนหนึ่งได้ทราบธรรมนั้นแล้วเกิด อัศจรรย์ใจเลื่อมใสข้าพเจ้า ไปยังกรุงราชคฤห์. พวก มนุษย์ในกรุงราชคฤห์เหล่านี้ทำอะไรกัน มัวดื่มน้ำผึ้ง ดีดนิ้วมืออยู่ ไม่เข้าไปหาพระสุกกาเถรีผู้แสดงอมตบท กันเลย เหมือนชนเหล่าอื่นผู้มีปัญญา ย่อมดื่มอมตบท นั้น ซึ่งเป็นธรรมไม่นำกลับหลัง เป็นธรรมทำผู้ฟัง ให้ชุ่มชื่น มีโอชะ เหมือนคนเดินทางไกลดื่มน้ำฝน ฉะนั้น. ข้าแต่พระมหามุนี ข้าพระองค์เป็นผู้มีความ ชำนาญในฤทธิ์ มีความชำนาญในทิพโสตธาตุ มี ความชำนาญในเจโตปริยญาณ รู้ปุพเพนิวาสญาณและ ทิพยจักษุอันหมดจดวิเศษมีอาสวะทั้งปวงหมดสิ้นแล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มี ข้าแต้พระมหาวีระ ข้าพระองค์มี ญาณในอรรถะ ธรรมะ นิรุตติ และปฏิภาณ เกิดขึ้น แล้วในสำนักของพระองค์ ข้าพเจ้าเผากิเลสแล้ว ถอน ภพทั้งหลายได้หมดแล้วตัดเครื่องผูกพันเหมือนช้างพัง ตัดเชือก เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ การมาเฝ้าพระพุทธ- เจ้า ผู้ประเสริฐของข้าพเจ้า เป็นการ มาดีแล้วหนอ ข้าพเจ้าบรรลุวิชชา ๓ แล้ว ได้ปฏิบัติคำสอนของ พระพุทธเจ้าแล้ว คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ อภิญญา ๖ ข้าพเจ้าทำให้แจ้งแล้ว ข้าพเจ้า