Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 301

เล่ม มมร. 54 หน้า 301 ข้อ 464
ข้าพเจ้าครรภ์แก่ใกล้คลอด เดินทางไปยังไม่ทัน ถึงเรือนตน ก็คลอดบุตรที่ระหว่างทาง พบสามีตาย บุตรทั้งสองก็ตาย สามีก็ตายเสียที่ทางเปลี่ยว ข้าพเจ้า กลายเป็นคนยากไร้ มารดาบิดาและพี่ชาย ถูกเผาบน เชิงตะกอนเดียวกัน เมื่อตระกูลเสื่อมตกเป็นคนยากไร้ ข้าพเจ้าต้องเสวยทุกข์หาประมาณมิได้ น้ำตาของ ข้าพเจ้าไหลตลอดมาหลายพันชาติ. ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางสุสาน แม้เนื้อบุตรก็ต้องกิน ข้าพเจ้ามีตระกูลเสื่อมแล้ว สามีตายแล้ว [เป็นหม้าย] คนทั้งปวงติเตียนแล้วก็ได้บรรลุอมตธรรม. อริยมรรคมีองค์ ๘ อันให้ถึงอมตธรรมข้าพเจ้า ก็อบรมแล้ว แม้พระนิพพานก็กระทำให้แจ้งแล้ว ข้าพเจ้าได้พบกระจกธรรมแล้ว. ข้าพเจ้าตัดความโศกศัลย์ได้แล้ว ปลงภาระแล้ว กระทำกรณียะเสร็จแล้ว ข้าพเจ้าชื่อกีสาโคตมีเถรี ผู้ มีจิตหลุดพ้นแล้วกล่าวคำนี้ไว้. จบ กีสาโคตมีเถรีคาถา จบ เอกาทสนิบาต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka