Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 300

เล่ม มมร. 54 หน้า 300 ข้อ 464
เอกาทสกนิบาต ๑. กิสาโคตมีเถรีคาถา [๔๖๔] พระกิสาโคตมีเถรีกล่าวว่า เฉพาะโลก พระมุนีทรงสรรเสริญความเป็นผู้มี กัลยาณมิตร คนเมื่อคบกัลยาณมิตร แม้เป็นพาล ก็พึง เป็นบัณฑิตได้บ้าง. ควรคบแต่สัตบุรุษคนดี คนคบสัตบุรุษ ปัญญา ย่อมเจริญได้เหมือนกัน คนคบสัตบุรุษจะพึงพ้นจาก ทุกข์ได้ทุกอย่าง. บุคคลพึงรู้จักอริยสัจ แม้ทั้ง ๔ คือ ทุกข์ ทุกข- สมุทัย ทุกขนิโรธ และมรรคมีองค์ ๘. ยักษิณีตนหนึ่งกล่าวตำหนิความเป็นหญิงไว้ว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ทรงฝึกคนที่ควรฝึกตรัสว่า ความเป็นหญิงเป็นทุกข์ แม้การเป็นหญิงร่วมสามีก็ เป็นทุกข์ หญิงบางพวกย่อมคลอดครั้งเดียว บางพวก ก็เชือดคอตนเอง บางพวกที่เป็นสุขุมาลชาติละเอียด อ่อน ทนทุกข์ไม่ได้กินยาพิษ สัตว์ในครรภ์และ หญิงผู้มีครรภ์ ย่อมประสบความพินาศย่อยยับทั้งสอง คน พระปฏาจาราเถรีเล่าว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka