Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 342

เล่ม มมร. 54 หน้า 342 ข้อ 466
คนฆ่าแพะ คนฆ่าสุกร คนฆ่าปลา คนล่าเนื้อ พวกโจร พวกเพชฌฆาต และทำบาปกรรมอื่น ๆ แม้ คนทั้งนั้น ก็จะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการ อาบน้ำ. ถ้าหากว่า แม่น้ำเหล่านี้ จะพึงนำบาปที่ท่าน ทำมาแต่ก่อนไปได้ไซร้ แม่น้ำเหล่านี้ก็จะพึงนำทั้งบุญ ของท่านไปด้วย ท่านก็จะพึงห่างจากบุญนั้นไป. ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวบาปอันใด จึงลงอาบน้ำ ทุกเมื่อ ท่านพราหมณ์ ท่านก็อย่าทำบาปกรรมอันนั้น ขอความหนาวเย็นอย่าทำลายผิวท่านเลย. พราหมณ์กล่าวว่า ท่านนำเราผู้เดินทางผิดมาสู่ทางถูก [อริยมรรค] แม่ปุณณิกาผู้เจริญ เราขอมอบผ้าสาฏกผืนนี้ให้ท่าน เพื่อใช้อาบน้ำ. ข้าพเจ้ากล่าวว่า ผ้าสาฎกผืนนี้จงเป็นของท่านเท่านั้นเถิด ข้าพเจ้า ไม่ต้องการผ้าสาฎกผืนนี้ดอก ถ้าท่านกลัวทุกข์ ถ้า ทุกข์ไม่น่ารักสำหรับท่าน ท่านก็อย่าทำบาปกรรมทั้ง ในที่ลับ ทั้งในที่แจ้ง ก็หากว่าท่านจักกระทำหรือ กำลังกระทำบาปกรรม ท่านถึงจะเหาะหนีไป ก็ไม่พ้น ไปจากทุกข์ได้เลย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka