พระไตรปิฎก

ขนานนามข้าพระองค์ว่าปุณณา นำข้าพระองค์ให้เป็น ไทแก่ตัว. ต่อจากนั้น ข้าพระองค์ขออนุญาตท่านเศรษฐี ออกบวช เป็นผู้ไม่มีเรือน ไม่นานเลยก็ได้บรรลุพระ- อรหัต. ข้าแต่พระมหามุนี ข้าพระองค์เป็นผู้ชำนาญใน ฤทธิ์ ในทิพโสต ชำนาญเจโตปริยญาณ รู้ปุพเพนิ- วาสญาณ ชำระทิพโสตแล้ว เพราะหมดสิ้นอาสวะ ทุกอย่าง บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีกแล้ว. ญาณในอรรถ ธรรม นิรุตติ ปฏิภาณ อัน บริสุทธิ์ไร้มลทิน ของข้าพระองค์มีเพราะอานุภาพของ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด. ข้าพระองค์มีปัญญามาก เพราะภาวนา มีสุตะ [พหูสูต] เพราะสุตะ เกิดในตระกูลต่ำเพราะมานะ กรรมก็ยังไม่สุดสิ้น. กิเลสทั้งหลาย ข้าพระองค์ก็เผาเสียแล้ว ฯลฯ คำสอนของพระพุทธเจ้าก็ทำเสร็จสิ้นแล้ว ครั้นบรรลุ พระอรหัตแล้ว ก็พิจารณาทบทวนข้อปฏิบัติของตน ได้กล่าวคาถาเหล่านี้เป็นอุทานว่า ข้าพระองค์ถามพราหมณ์ว่า ข้าพเจ้าเป็นหญิงแบกหม้อน้ำ กลัวเจ้านายลง โทษ กลัววาจาและโทสะเจ้านายคุกคาม จึงลงตักน้ำ ทุกเมื่อ แม้แต่หน้าหนาว.