Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 405

เล่ม มมร. 54 หน้า 405 ข้อ 470
ด้วยภิกษุณีมากรูป เดินไปโดยลำดับถึงกรุงสาวัตถีแล้ว เข้าไปเฝ้าพระศาสดา ถวายบังคมแล้วยืน ณ ที่สมควรส่วนหนึ่ง พระศาสดาทรงทำปฏิสันถารแล้ว ก็ พยากรณ์พระอรหัต ด้วยการประกาศความที่ตนเป็นธิดา เกิดแต่พระอุระของ พระศาสดาเป็นต้น ครั้งนั้นหมู่ญาติทุกคน ตั้งต้นแต่มารดาของนาง และคน ใกล้เคียง ก็พากันออกบวช ต่อมาพระสุนทรีเถรีนั้น พิจารณาทบทวนถึง ความเป็นมาของตนจึงกล่าวคาถาเหล่านี้ เป็นอุทาน ตั้งแต่คาถาที่บิดากล่าว มาแล้วเป็นต้นไปว่า สุชาตพราหมณ์ถามพระวาสิฏฐีเถรีว่า ข้าแต่ท่านแม่เจ้าวาสิฏฐี แต่ก่อน แม่เจ้ากินลูก ๆ ที่ตายไปแล้ว แม่เจ้าต้องเดือดร้อนอย่างหนัก วันนี้ พราหมณีนั้นก้นลูกหมดทั้งร้อยคน เพราะเหตุไร จึง ไม่เดือดร้อนหนักหนาเล่า. พระวาสิฏฐีเถรีตอบว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ บุตรร้อยคนและหมู่ญาติ ร้อยคน เรากับท่านก็กินกันมามากแล้วในอดีตภาค เรานั้นรู้ธรรมที่ชาติและชราแล่นออกไปแล้ว จึงไม่ เศร้าโศก ไม่ร้องไห้และไม่เดือดร้อนเลย. สุชาตพราหมณ์ถามว่า ข้าแต่ท่านแม่เจ้าวาสีฎฐี น่าอัศจรรย์จริงหนอ แม่เจ้ากล่าววาจาเช่นนี้ ก็แม่เจ้ารู้ธรรมของใครเล่า จึงกล่าววาจาเช่นนี้. พระวาสิฏฐีเถรีตอบว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ในกรุงมิถิลา พระสัม- พุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงแสดงธรรมโปรดหมู่สัตว์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka