พระไตรปิฎก

เหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ลงฺฆีปิตามหา มีเมฆเป็นบิดา. บทว่า โอรํ พลาเก อาคจฺฉ ความว่า ดูก่อนนกยาง ท่านจงมาข้างนี้เถิด. ด้วยบทว่า จณฺโฑ เม วายโส สขา นี้ พระโพธิสัตว์กล่าวว่า กาผู้สหายของเรา เป็นเจ้าของกระเข้า ดุร้าย หยาบช้า กานั้นมา เห็นท่านเข้า จะเอาจงอยปากประหนึ่งปลายหอก จิกทำให่ถึงแก่ความ ตาย เพราะฉะนั้น ท่านจงลงจากกระเช้าฆ่าทางนี้ คือรีบหนีไปข้างนี้ ตราบเท่าที่กานั้นยังไม่มา. กาได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :- ข้าพเจ้าไม่ใช่นกยางที่มีหงอน ข้าพเจ้า เป็นกาเหลาะแหละ ไม่เชื่อฟังคำของท่าน ท่านกลับมาแล้วจงดูเราเป็นผู้มีขนลุ่นนี้เถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อาคโต ความว่า บัดนี้ท่านมา จากที่หากินแล้ว จงมองดูเราผู้มีขนลุ่นนี้เถิด. พระโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้นจึงกล่าวคาถาที่ ๓ ว่า :- ดูก่อนสหาย ท่านจะได้รับทุกข์อีก เพราะว่าปกติของท่านเป็นเช่นนั้น แท้จริง เครื่องบริโภคของมนุษย์ ไม่ควรที่นกจะ บริโภค. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปุนปาปชฺชสี สมฺม ความว่า ดูก่อนกาผู้สหาย ท่านจะได้รับทุกข์เห็นปานนี้อีก ความที่จะพ้นจาก