Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 59 หน้าที่ 496

เล่ม มมร. 59 หน้า 496 ข้อ 1149 1150 1151
องค์นั้น อันคุณความดีคุ้มครองแล้ว ย่อมไม่ เสื่อมจากสิริ. [๑๑๔๙] กษัตริย์เหล่าใด ถูกอคติครอบงำ ไม่ ทรงพิจารณาเสียก่อนแล้วทำลงไป ทรงลง พระอาชญาโดยผลุนผลัน กษัตริย์เหล่านั้น ประกอบไปด้วยโทษ น่าติเตียน ย่อมละทิ้ง ชีวิตไป และพ้นไปจากโลกนี้แล้ว ก็ย่อม ไปสู่ทุคติ. [๑๑๕๐] พระราชาเหล่าใด ทรงยินดีแล้วในทศ- พิธราชธรรม อันพระอริยเจ้าประกาศไว้ พระ- ราชาเหล่านั้นเป็นผู้ประเสริฐ ด้วยกาย วาจา และใจ พระราชาเหล่านั้น ทรงดำรงมั่น อยู่ ในขันติ โสรัจจะ และสมาธิ ย่อมถึงโลก ทั้งสองโดยวิธีอย่างนั้น. [๑๑๕๑] เราเป็นพระราชาผู้เป็นใหญ่ของสัตว์และ มนุษย์ทั้งหลาย ถ้าเราโกรธขึ้นมา เราก็ตั้งตน ไว้ในแบบอย่างที่โบราณราชแต่งตั้งไว้ คอย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka