พระไตรปิฎก

ห้ามปรามประชาชนอยู่อย่างนั้น ลงอาชญา โดยอุบายอันแยบคายด้วยความปราณี. [๑๑๕๒] ข้าแต่กษัตริย์ผู้ชนาธิปัตย์ บริวาร สมบัติ และปัญญา มิได้ละพระองค์ในกาล ไหน ๆ เลย พระองค์มิได้มักกริ้วโกรธ มี พระหฤทัยผ่องใสอยู่เป็นนิตย์ ขอพระองค์ ทรงปราศจากทุกข์ บำรุงพระชนม์ชีพ ยืนอยู่ ตลอดร้อยพรรษาเถิด. [๑๑๕๓] ข้าแต่กษัตริย์ ขอพระองค์จงประกอบ ด้วยคุณธรรมเหล่านี้ คือโบราณราชวัตรมั่นคง พระราชทานอภัยให้ทูลเตือนได้ ไม่ทรงกริ้ว- โกรธมีความสุขสำราญไม่เดือดร้อน ปกครอง แผ่นดินให้ร่มเย็น แม้จุติจากโลกนี้ไปแล้ว ก็ จงทรงถึงสุคติเถิด. [๑๑๕๔] พระเจ้าธรรมิกราช ทรงฉลาดในอุบาย เมื่อครองราชสมบัติด้วยอุบายอันเป็นธรรม คือ กุศลธรรมบถ ๑๐ อันบัณฑิตแนะนำกล่าวไว้ดี