พระไตรปิฎก

กำลังกล้า หยาบคายในโลก เมื่อกิเลสเหล่า ใดรึงรัดแล้ว ปัญญาก็หยั่งไม่ถึง. [๑๒๕๐] โยมได้ยกย่องท่านแล้วอย่างนี้ว่า หาริต- ดาบสเป็นพระอรหันต์ สมบูรณ์ด้วยศีล ประ- พฤติบริสุทธิ์เป็นบัณฑิต มีปัญญาแท้. [๑๒๕๑] ข้าแต่มหาบพิตร วิตกอันลามก เป็น ไปด้วยการยึดถือนิมิตว่างาม ประกอบด้วย ความกำหนัด ย่อมเบียดแขนแม้ผู้มีปัญญา ผู้ยินดีแล้วในคุณธรรมของฤาษี. [๑๒๕๒] ความกำหนัดนี้เกิดในกาย เกิดขึ้นมา แล้วเป็นของทำลายวรรณะของท่าน ท่านจง ละความกำหนัดนั้นเสีย ความเจริญย่อมมีแก่ ท่าน ท่านเป็นผู้อันชนหมู่มากยกย่องแล้วว่า เป็นคนมีปัญญา. [๑๒๕๓] กามเหล่านั้นทำแต่ความมืดให้ มีทุกข์ มาก มีพิษใหญ่หลวง อาตมภาพจักค้นหามูล รากแห่งธรรมเหล่านั้น จักตัดความกำหนัด พร้อมเครื่องผูกเสีย.