พระไตรปิฎก

[๑๕๒๑] ดูก่อนอธรรมเทพบุตร ถ้าหากว่าท่าน เป็นผู้มีกำลังในการรบไซร้ ผู้หลักผู้ใหญ่และครูของ ท่านมิได้มี เราจะย่อมให้หนทางอันเป็นที่รักด้วยอาการ อันไม่เป็นที่รักของท่าน ทั้งจะขออดทนถ้อยคำชั่ว ๆ ของท่าน. [๑๕๒๒] อธรรมเทพบุตรได้ฟังคำนี้แล้ว ก็เป็น ผู้มีศีรษะลงเบื้องต่ำ มีเท้าขึ้นเบื้องสูง ตกลงจากรถ รำพันเพ้อว่าเราปรารถนาจะรบก็ไม่ได้รบ อธรรมเทพ บุตรถูกตัดรอนเสียแล้ว ด้วยเหตุมีประมาณเท่านี้. [๑๕๒๓] ธรรมเทพบุตรผู้มีขันติเป็นกำลัง มีจิต เที่ยงตรง มีกำลังมาก มีความบากบั่นอย่างแท้จริง ชำนะกำลังรบ ได้ฆ่าอธรรมเทพบุตรฝั่งเสียในแผ่นดิน แล้ว ขึ้นสู่รถของตนไปโดยหนทางนั่นเทียว. [๑๕๒๔] มารดาบิดาและสมณพราหมณ์ ไม่ได้ รับความนับถือในเรือนของชนเหล่าใด ชนเหล่านั้น ครั้นทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้ ตายไปแล้วย่อมต้อง พากันไปสู่นรก เหมือนอธรรมเทพบุตรผู้มีศีรษะลงใน เบื้องต่ำตกไปแล้ว ฉะนั้น. [๑๕๒๕] มารดา บิดา และสมณพราหมณ์ ได้รับ ความนับถือเป็นอย่างดีในเรือนของชนเหล่าใด ชน เหล่านั้น ครั้นทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้ตายไปแล้ว ย่อมพากันไปสุคติ เหมือนธรรมเทพบุตรขึ้นสู่รถของ ตนไปสู่เทวโลก ฉะนั้น. จบธรรมเทวปุตตชาดกที่ ๓