พระไตรปิฎก

ณ พื้นดินที่นั้นเอง ถ้อยคำของปุโรหิต ผู้ชำนาญ การพยากรณ์เป็นอย่างใด ช้างพระที่นั่งเป็นอย่างนั้น. [๑๘๐๑] พระเจ้ากาลิงคะได้ตรัสกะพราหมณ์ ภารทวาชะ ชาวกาลิงครัฐอย่างนี้ว่า ท่านเป็นสัมพุทธะ รู้เห็นเหตุทั้งปวงโดยแท้. [๑๘๐๒] กาลิงคพราหมณ์ เมื่อไม่รับคำสรร- เสริญนั้นจึงได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระมหาราชา ข้า พระองค์เป็นผู้ชำนาญการพยากรณ์ชื่อว่าพุทธะผู้รู้เหตุ ทั้งปวงก็จริง. [๑๘๐๓] แต่พระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นพระสัพ- พัญญูด้วย เป็นพระสัพพวิทูด้วย ย่อมรู้เหตุทั้งปวงด้วย พระญาณเป็นเครื่องกำหนด ข้าพระองค์รู้เหตุทั้งปวง ได้เพราะกำลังแห่งอาคม พระพุทธเจ้าทั้งหลาย รู้เหตุ ทั้งปวงได้ด้วยพระสัพพัญญุตญาณ. [๑๘๐๔] พระเจ้ากาลิงคะ ทรงนำเอามาลาและ เครื่องลูบไล้พร้อมด้วยดนตรีต่าง ๆ ไปบูชาพระมหา- โพธิ์แล้ว รับสั่งให้กระทำกำแพงแวดล้อม. [๑๘๐๕ ] รับสั่งให้เด็ดดอกไม้ประมาณหกหมื่น เล่มเกวียนมาบูชาโพธิมณฑลอันเป็นอนุตริยะ แล้ว เสด็จกลับ. จบกาลิงคโพธิชาดกที่ ๖