พระไตรปิฎก

[๒๑๔๔] ดูก่อนนายปติโกลุมพะ ท่านเมาแล้ว ย่อมเก่งกาจสามารถมิใช่หรือ เมื่อมารดาของเรา เปลือยกาย ไฉนท่านจึงเกลียดการโจรกรรมหนอ. [๒๑๔๕] ดูก่อนนายสารถีผู้เพื่อนยาก เจ้าจงลุก ขึ้นเทียมรถ เราไม่ชอบใจนก เราจงไปอาศรมอื่น กันเถิด. [๒๑๔๖] ข้าแต่พระมหาราชา ราชรถได้เทียม แล้ว และม้าราชพาหนะมีกำลัง ก็ได้จัดเทียมแล้ว เชิญพระองค์เสด็จขึ้นประทับเถิด จะได้เสด็จไปยัง อาศรมอื่น พระเจ้าข้า. [๒๑๔๗] พวกโจรภายในอาศรมนี้ พากันไป เสียที่ไหนหมดเล่า พระเจ้าปัญจาลราชนั้นหลุดพ้นไป ได้ เพราะพวกโจรเหล่านั้นไม่เห็น ท่านทั้งหลายจง จับเกาทัณฑ์ หอก และโตมร พระเจ้าปัญจาลราช กำลังหนีไป ท่านทั้งหลายอย่าได้ปล่อยให้มีชีวิตอยู่ได้ เลย. [๒๑๔๘] ขณะนั้น ปุปผกสุวโปดก ตัวมีจะงอย ปากแดงงาม ยินดีต้อนรับพระราชาว่า ข้าแต่พระ- มหาราชา พระองค์เสด็จมาดีแล้ว อนึ่ง พระองค์ไม่ ได้เสด็จมาร้าย พระองค์ผู้ทรงอิสรภาพเสด็จมาถึง แล้วโดยลำดับ ของสิ่งใดที่มีอยู่ในอาศรมนี้ ขอ พระองค์จงทรงเลือกเสวยของสิ่งนั้น ผลมะพลับ ผล