พระไตรปิฎก

[๒๑๕๘] (นางกินรีทูลว่า) ท่านเห็นนทีนี้แห่งใด มีกระแสเชี่ยว ไหลมาในระหว่างหุบผา ปกคลุมไป ด้วยหมู่ไม้นานาพรรณ ในฤดูฝนกินนรสามีสุดที่รัก ของดิฉัน ได้ข้ามแม่น้ำนั้นไปด้วยสำคัญว่า ดิฉันจะ ติดตามมาข้างหลัง. ส่วนดิฉันมัวเลือกเก็บดอกปรู ดอกลำดวน ดอกมะลิซ้อน และดอกคัดค้าวที่บานสล้าง ด้วยคิดว่า สามีของเราจักได้ทัดทรงดอกไม้ ส่วนเราก็จักได้สอด แซมดอกไม้ เข้าไปนอนแนบสามีที่รักนั้น อนึ่ง ดิฉันมัวเลือกเก็บดอกบานไม่รู้โรย ดอก- ราชพฤกษ์ ดอกแคฝอย ดอกย่านทราย ด้วยคิดว่า สามีที่รักของเรา จักทัดทรงดอกไม้ ส่วนเราก็จักได้ สอดแซมดอกไม้ เข้าไปนอนแนบสามีที่รักนั้น. อนึ่ง ดิฉันมัวเลือกเก็บดอกสาลพฤกษ์ ซึ่งกำลัง บานสล้าง ร้อยเป็นพวงมาลัย ด้วยคิดว่า สามีที่รัก ของเราจักสวมใส่พวงมาลัย ส่วนเราก็จักได้สวมใส่ พวงมาลัย เข้าไปนอนแนบสามีที่รักนั้น. อนึ่ง ดิฉันมัวเลือกเก็บดอกสาลพฤกษ์ ซึ่งกำลัง บานสล้าง แล้วร้อยทำเป็นพวงมาลัย ด้วยคิดว่า คืน วันนี้ เราทั้งสองจะอยู่ ณ ที่ใด พวงมาลัยที่ทำไว้ นี้แหละจักเป็นเครื่องปูลาด สำหรับเราทั้งสอง ณ ที่นั้น.