พระไตรปิฎก

ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดปล่อยนาคนั้น เสีย จากที่คุมขังเถิด เพค่ะ. [๒๑๘๔] (พระราชาตรัสถามว่า) ดูก่อนนาง นาคกัญญา นาคราชนี้ประกอบด้วยกำลังอันแรงกล้า ไฉนจึงมาถึงเงื้อมมือ ของชายวณิพกได้เล่า เราใคร่ จะรู้ถึงการที่นาคราชถูกกระทำจนถูกจับมาได้ ขอ ท่านจงบอกความข้อนั้นแก่เราเถิด. [๒๑๘๕] (นางสุมนาทูลตอบว่า) แท้จริงนาค- ราชนั้นประกอบด้วยกำลังอันแรงกล้า พึงทำแม้ นครให้เป็นภัสมธุลีไปได้ แต่เพราะนาคราชนั้น เคารพนบนอบธรรม ฉะนั้น จึงได้บากบั่นมั่นบำเพ็ญ ตบะ. [๒๑๘๖] (นางสุมนาทูลว่า) ข้าแต่องค์ราชันย์ นาคราชนี้มีปกติรักษาจาตุททสีอุโบสถ และ ปัณณรสีอุโบสถ นอนอยู่ใกล้ทางสี่แพร่ง บุรุษหมองู จับนาคราชนั้นมา ด้วยต้องการหาเลี้ยงชีพ นาคราชนี้ เป็นสามีของหม่อมฉัน ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณา โปรดปล่อยนาคราชนั้นจากที่คุมขังเถิด. [๒๑๘๗] (นางสุมนาทูลว่า) สนมนารีถึง หมื่นหกพันนาง ล้วนสวมใส่กุณฑลแก้วมณี บันดาล ห้วงวารีทำเป็นห้องไสยาสน์ แม่สนมนารีเหล่านั้น ก็ ยึดถือเอานาคราชนั้นเป็นที่พึ่ง.