พระไตรปิฎก

บาปกรรมอันหนัก พระราชาทั้ง ๔ องค์นั้น เบียด เบียนพระฤๅษีทั้งหลาย พากันไปบังเกิด ณ ที่ไหน ? [๒๔๖๔] (สรภังคดาบส ทูลว่า) ก็พระเจ้า ทัณฑกี ได้เรี่ยรายโทษลง ในท่านกีสวัจฉดาบสแล้ว เป็นผู้ขาดสูญมูลราก พร้อมทั้งอาณาประชาราษฎร์ พร้อมทั้งรัฐมณฑล หมกไหม้อยู่ในนรก ชื่อกุกกุละ ถ่านเพลิงอันปราศจากเปลว ย่อมตกต้องกายของพระ- ราชานั้น. พระเจ้านาลิกีระ พระองค์ใด ได้เบียดเบียน บรรพชิตทั้งหลาย ผู้สำรวมแล้ว ผู้กล่าวธรรม สงบ ระงับ ไม่ประทุษร้ายใคร สุนัขทั้งหลายในโลกหน้า ย่อมรุมกัดกินพระเจ้านาลิกีระนั้น ผู้ดิ้นรนอยู่. อนึ่ง พระเจ้าอัชชุนะ เป็นผู้มีพระเศียรห้อยลง เบื้องต่ำ มีพระบาทชี้ขึ้นเบื้องสูง ตกลงในสัตติสูลนรก เพราะเบียดเบียนอังคิรสฤๅษีผู้โดดม ผู้มีความอดทน ตบะ ประพฤติพรหมจรรย์มานาน. พระราชาทรงพระนามว่า กลาพุ พระองค์ใด ได้เชือดเฉือนพระฤๅษี ชื่อ ขันติวาที ผู้สงบระงับ ไม่ประทุษร้าย ทำให้เป็นท่อนๆ พระราชาพระนามว่า กลาพุพระองค์นั้น ได้บังเกิดหมกไหม้อยู่ในอเวจีนรก อันร้อนใหญ่ มีเวทนาเผ็ดร้อน น่ากลัว.