พระไตรปิฎก

[๓๕๑] การกินของหม่อมฉัน ย่อมไม่หายไปใน ภายหลัง จิตกาธารนี้ก็ยังมีควันอยู่ เนื้อที่สุกบนถ่าน อันไม่มีควัน ชื่อว่าสุกดีแล้ว หม่อมฉันจะขอฟังสตาร- หาคาถาเสียก่อน. [๓๕๒] ดูก่อนท่านโปริสาท พระองค์เป็นผู้ทรง ประพฤติไม่ชอบธรรม ต้องพลัดพรากจากรัฐมณฑล เพราะเหตุแห่งท้อง ส่วนคาถานี้ย่อมกล่าวสรรเสริญ ธรรม ธรรมและอธรรมจะลงรอยกันได้ที่ไหน คนผู้ ประพฤติไม่ชอบธรรม หยาบช้า มีฝ้ามือชุ่มด้วยเลือด เป็นนิตย์ย่อมไม่มีสัจจะ ธรรมจักมีแต่ที่ไหน พระองค์ จักทรงทำประโยชน์อะไรด้วยการสดับเล่า. [๓๕๓] ผู้ใดเที่ยวล่าเนื้อเพราะเหตุแห่งมังสะ หรือผู้ใดฆ่าคนเพราะเหตุแห่งตน แม้คนทั้งสองนั้น ย่อมเสมอกันในโลกเบื้องหน้า เพราะเหตุไรหนอพระ องค์จึงประณามเฉพาะหม่อมฉันว่า ประพฤติไม่ชอบ ธรรม. [๓๕๔] เนื้อสัตว์ ๑๐ ชนิด อันกษัตริย์ผู้รู้ขัตติย- ธรรมไม่ควรเสวย ดูก่อนพระราชา พระองค์เสวยเนื้อ มนุษย์ซึ่งเป็นเนื้อที่ไม่ควรเสวยเพราะฉะนั้น พระองค์ จึงชื่อว่าประพฤติไม่ชอบธรรม. [๓๕๕] พระองค์พ้นจากเงื้อมมือของโปริสาท เสด็จไปถึงพระราชมณเฑียรของพระองค์แล้ว ทรง