พระไตรปิฎก

พวกพราหมณ์ผู้ทำนายลักษณะมาประชุม กันแล้ว เห็นพระราชกุมารมีบุญลักษณะเป็น ร้อย ๆ แล้วทำนายว่า พระราชกุมารนี้จักมี บริวารย่ำยี ศัตรู เพราะจักรทั้งหลายมีกงโดย รอบอย่างนั้น ถ้าพระราชกุมารนั้นไม่ออกทรงผนวชจะ ยังจักรให้เป็นไป และปกครองแผ่นดินมี กษัตริย์ที่มียศมากติดตามแวดล้อมพระองค์ หากทรงผนวชทรงยินดีในเนกขัมมะ จะมี พระปรีชาเห็นแจ้ง พวกเทวดา มนุษย์ อสูร ท้าวสักกะ ยักษ์ คนธรรพ์ นาค นก และสัตว์ ๔ เท้าที่มียศมาก จะแวดล้อมพระองค์ ผู้ไม่ มีใครยิ่งกว่า อันเทวดาและมนุษย์บูชาแล้ว. [๑๓๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ในภพก่อน ในกำเนิดก่อน ละปาณาติบาตแล้ว เว้นขาดจากปาณาติบาตแล้ว วางอาชญา วางศัสตรา มีความละอาย มีความกรุณา หวังประโยชน์แก่ สัตว์ทั้งปวงอยู่. ตถาคตย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์เบื้องหน้าแต่ตายเพราะ กายแตก เพราะกรรมนั้นอันตนทำ สั่งสม พอกพูน ไพบูลย์ ตถาคตย่อม ครอบงำ เทวดาทั้งหลายอื่นในโลก โดยฐานะ ๑๐ คือ อายุทิพย์ วรรณทิพย์ ความสุขทิพย์ ยศทิพย์ ความเป็นอธิบดีทิพย์ รูปทิพย์ เสียงทิพย์ กลิ่นทิพย์ รสทิพย์ และโผฏฐัพพทิพย์ ครั้นจุติจากโลกสวรรค์นั้นแล้ว มาสู่ความ