พระไตรปิฎก

พุทธเจ้าพระองค์ใด ผู้โคตมโคตร ทรงเกื้อกูล แก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ทรงถึงพร้อม ด้วยวิชชา และจรณะ เป็นผู้ยิ่งใหญ่ปราศจาก ความครั่นคร้าม. พระสุริยาทิตย์ มีมณฑลใหญ่ขึ้นแต่ทิศใด เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นราตรีก็หายไป. เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นย่อมเรียกว่ากลางวัน แม้ห้วงน้ำในที่พระอาทิตย์ขึ้นนั้นเป็นสมุทรลึก มีน้ำแผ่เต็มไป ชนทั้งหลายย่อมรู้จักห้วงน้ำ นั้น ในที่นั้น อย่างนี้ว่า สมุทรมีน้ำแผ่เต็มไป. [๒๑๐] แต่นี้ไป ทิศที่ชนเรียกกันว่า ปุริมทิศที่ ท้าวมหาราชผู้ทรงยศ เป็นเจ้าเป็นใหญ่ของคน ธรรพ์ทรงนามว่า ท้าวธตรัฏฐ์อันพวกคนธรรพ์ แวดล้อมแล้วทรงโปรดปรานด้วยการฟ้อนรำ ขับร้อง ทรงอภิบาลอยู่. ข้าพเจ้าสดับมาว่า โอรสของเท้าเธอมีมาก องค์ มีพระนามเดียวกันทั้งเก้าสิบเอ็ดองค์ มีพระนามว่า อินทะ ทรงพระกำลังมาก ท้าวธต- รัฏฐ์และพระโอรสเหล่านั้น เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เบิกบานแล้ว เป็นเผ่าพันธ์แห่งพระอาทิตย์ พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่