พระไตรปิฏก

[๑๓๗๐] ภพนาคนั้นเขาเรียกว่า โภควดีนครบ้าง

วาสนานครบ้าง หิรัญวดีนครบ้าง

เป็นเมืองนิรมิตล้วนแต่ทองคำ

สำเร็จแก่พญานาคผู้สมบูรณ์ด้วยโภคทรัพย์ทุกอย่าง

[๑๓๗๑] ป้อมและเชิงเทินสร้างมีรูปทรงเหมือนคออูฐ

ทำด้วยแก้วแดงและแก้วลาย

ในนาคพิภพนั้น มีปราสาททำด้วยศิลา

มุงด้วยกระเบื้องทองคำ

[๑๓๗๒] ในนาคพิภพนั้น มีไม้มะม่วง ไม้หมากเม่า

ไม้หว้า ไม้ตีนเป็ด ไม้จิก

ไม้เกด ไม้ประยงค์ ไม้ราชพฤกษ์

ไม้มะม่วงหอม ไม้ชะบา และไม้ย่านทราย

[๑๓๗๓] ไม้จำปา ไม้กากะทิง มะลิซ้อน มะลิลา

และไม้กระเบา ต้นไม้ในนาคพิภพเหล่านี้

มีกิ่งโน้มเข้าหากัน ยังมณเฑียรของนาคราชให้งามยิ่งนัก

[๑๓๗๔] ในนาคพิภพนั้น มีต้นอินทผลัมสำเร็จแล้วด้วยแก้วอินทนิล

ผลิดอกล้วนแต่ทองเป็นนิตย์จำนวนมาก

ซึ่งเป็นที่อยู่ของท้าววรุณนาคราชผู้มีฤทธิ์มาก ผู้ผุดเกิด

[๑๓๗๕] พญานาคนั้นมีมเหสีกำลังสาวรุ่นทรงพระนามว่าวิมลา

มีพระรูปโฉมสง่างามดังแท่งทองคำ

สูงโปร่งสะโอดสะองดังหน่อเถาจิงจ้อดำ

ถันทั้งคู่มีสัณฐานดังผลมะพลับงดงามน่าชมยิ่งนัก

[๑๓๗๖] มีพระฉวีวรรณแดงประดุจน้ำครั่ง

เปรียบเสมือนดอกกรรณิการ์ที่แย้มบานน้อมลง

เหมือนดังนางอัปสรที่เที่ยวไปในภพชั้นดาวดึงส์

หรือเหมือนสายฟ้าแลบออกจากกลีบเมฆ