{๘๑๔} [๒๓๙] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น บุตรของอุบาสิกาคนหนึ่งชื่อสานุ ถูกยักษ์เข้าสิง

{๘๑๕} ครั้งนั้น อุบาสิกานั้นได้คร่ำครวญกล่าวคาถาเหล่านี้ว่า

ฉันได้สดับคำของพระอรหันต์ทั้งหลายว่า

‘ชนเหล่าใดเข้าอยู่จำอุโบสถอันประกอบ

ด้วยองค์ ๘ ประการด้วยดี ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕

และที่ ๘ แห่งปักษ์ ทั้งตลอดปาฏิหาริยปักษ์

ประพฤติพรหมจรรย์อยู่

ยักษ์ทั้งหลายย่อมเข้าสิงชนเหล่านั้นไม่ได้’ เป็นการถูกต้องแล้ว

บัดนี้ ฉันเห็นแล้ว ในวันนี้ยักษ์เข้าสิงสามเณรสานุ

{๘๑๖} ยักษ์กล่าวว่า

ท่านได้สดับคำของพระอรหันต์ทั้งหลายว่า

‘ชนเหล่าใดเข้าอยู่จำอุโบสถอันประกอบ

ด้วยองค์ ๘ ประการด้วยดี ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕

และที่ ๘ แห่งปักษ์ ทั้งตลอดปาฏิหาริยปักษ์

ประพฤติพรหมจรรย์อยู่

ยักษ์ทั้งหลายย่อมเข้าสิงชนเหล่านั้นไม่ได้’ เป็นการถูกต้องแล้ว

ท่านจงบอกสานุผู้ฟื้นขึ้นแล้วว่า ยักษ์สั่งคำนี้ไว้ว่า

ท่านอย่าได้กระทำกรรมอันลามกทั้งในที่แจ้งและในที่ลับ

ถ้าท่านจักกระทำหรือกำลังกระทำกรรมอันลามก

ถึงท่านจะเหาะหนีไปก็ไม่พ้นจากความทุกข์