สรุปเนื้อหา · Summary
สรุปเนื้อหา เอฬกโลมสิกขาบท
พระบัญญัติ: ก็ ขนเจียมเกิดขึ้นแก่ภิกษุผู้เดินทางไกล ภิกษุต้องการก็พึงรับได้ ครั้นรับแล้ว เมื่อไม่มีคนนำไปให้ พึงนำไปเองตลอดระยะ ๓ โยชน์เป็นอย่างมาก ถ้าเมื่อไม่มีคนนำไปให้ นำไปไกลกว่านั้น ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
ตัวอย่าง:
- เกินระยะ 3 โยชน์ ภิกษุสำคัญว่าเกิน นำไปเกิน 3 โยชน์ ต้อง อาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เกินระยะ 3 โยชน์ ภิกษุไม่แน่ใจ นำไปเกิน 3 โยชน์ ต้องอาบัตินิสสัคคิย ปาจิตตีย์
- เกินระยะ 3 โยชน์ ภิกษุสำคัญว่าหย่อนกว่า นำไปเกิน 3 โยชน์ ต้องอาบัติ นิสสัคคิยปาจิตตีย์
ไม่ครบองค์เป็นอาบัติรองลงมา:
- หย่อนกว่า 3 โยชน์ ภิกษุสำคัญว่าเกิน ต้องอาบัติทุกกฏ
- หย่อนกว่า 3 โยชน์ ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ
อนาบัติ (ไม่เป็นอาบัติ):
- มีคนนำไปให้
- นำไปไม่เกิน ๓ โยชน์
- ภิกษุวิกลจริต
- ภิกษุต้นบัญญัติ
