สรุปเนื้อหา · Summary
สรุปเนื้อหา เภสัชชสิกขาบท
พระบัญญัติ: ก็ เภสัชใดควรลิ้มสำหรับภิกษุผู้เป็นไข้ คือ เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย ภิกษุรับประเคนเภสัชนั้นแล้วเก็บไว้ฉันได้ ๗ วันเป็นอย่างมาก ให้เกินกำหนดนั้นไป ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
ตัวอย่าง:
- เภสัชที่เกินกำหนด 7 วัน ภิกษุสำคัญว่าเกินกำหนดแล้ว ต้องอาบัติ นิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เภสัชเกินกำหนด 7 วัน ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เภสัชเกินกำหนด 7 วัน ภิกษุสำคัญว่ายังไม่เกินกำหนด ต้องอาบัตินิสสัคคิย ปาจิตตีย์
- เภสัชยังไม่ได้อธิษฐาน ภิกษุสำคัญว่าอธิษฐานแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิย ปาจิตตีย์
- เภสัชยังไม่ได้สละ ภิกษุสำคัญว่าได้สละแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เภสัชยังไม่สูญหาย ภิกษุสำคัญว่าสูญหายแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เภสัชยังไม่ฉิบหาย ภิกษุสำคัญว่าฉิบหายแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เภสัชยังไม่ถูกไฟไหม้ ภิกษุสำคัญว่าถูกไฟไหม้แล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
- เภสัชยังไม่ถูกชิงไป ภิกษุสำคัญว่าถูกชิงไปแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์
ไม่ครบองค์เป็นอาบัติรองลงมา:
- เภสัชยังไม่เกินกำหนด 7 วัน ภิกษุสำคัญว่าเกินกำหนดแล้ว ต้องอาบัติทุกกฏ
- เภสัชยังไม่เกินกำหนด 7 วัน ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ
อนาบัติ (ไม่เป็นอาบัติ):
- อธิษฐานภายใน ๗ วัน
- สละให้ไป
- เภสัชสูญหาย ฉิบหาย ถูกไฟไหม้ หรือถูกชิงไปภายใน ๗ วัน
- ภิกษุวิกลจริต
- ภิกษุต้นบัญญัติ
