ทสาติ.
“อกุศลจิตตุปบาทคืออ กุศลจิต ๑๒ ดวงอันได้แก่ โลภมูลจิต ๘ โทสมูลจิต ๒ โมห-มูลจิต ๒”
การกำจัดกิเลสของมรรคญาณ
เอเตสํ สํโยชนาทีนํ เอตานิยถาสมฺภวํ ปหานกรานิ.ก ถํ.สํโยชเนสุตาว สกฺกาย-ทิฏฺฐิวิจิกิจฺฉาสีลพฺพตปรามาสา อปายคมนียา กามราคปฏิฆาติเอเต ปฐมมคฺคญาณวชฺฌา. เสสา กามราคปฏิฆา โอฬาริกา ทุติยมคฺคญาณวชฺฌา. สุขุมา ตติยมคฺคญาณวชฺฌา. รูปราคา-ทโย ปญฺจปิ จตุตฺถมคฺคญาณวชฺฌา เอว.
“มรรคญาณเหล่านี้กำจัดสังโยชน์เป็นต้นได้ตามสมควร ถามว่า : กำจัดอย่างไร ตอบว่า: ลำดับแรก ในสังโยชน์ สักกายทิฏฐิวิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส และกาม-ราคะพร้อมทั้งปฏิฆะที่ทำให้ไปสู่อบาย พึงกำจัดด้วยมรรคญาณแรก กามราคะและปฏิฆะอื่นที่หยาบ พึงกำจัดด้วยมรรคญาณที่ ๒ กามราคะและปฏิฆะละเอียด พึงกำจัดด้วยมรรคญาณที่ ๓ รูปราคะเป็นต้นทั้ง๕[ รูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ และอวิชชา] พึงกำจัด ด้วยมรรคญาณที่ ๔”
กิเลเสสุทิฏฺฐิวิจิกิจฺฉา ปฐมมคฺคญาณวชฺฌา. โทโส ตติยมคฺคญาณวชฺโฌ. โลภโมห-มานถินอุทฺธจฺจอหิริกาโนตฺตปฺปานิ จตุตฺถมคฺคญาณวชฺฌานิ.
“ในกิเลส ทิฏฐิและวิจิกิจฉา พึงกำจัดด้วยมรรคญาณแรก โทสะพึงกำจัดด้วยมรรคญาณที่ ๓ โลภะ โมหะ มานะ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ และอโนตตัปปะ พึงกำจัดด้วยมรรคญาณ ที่ ๔”
มิจฺฉตฺเตสุมิจฺฉาทิฏฺฐิมุสาวาโท มิจฺฉากมฺมนฺโต มิจฺฉาอาชีโวติอิเม ปฐมมคฺค-ญาณวชฺฌา. มิจฺฉาสงฺกปฺโป ปิสุณวาจา ผรุสวาจาติอิเม ตติยมคฺคญาณวชฺฌา. เจตนาเยว