อนุสสติ 10

ระลึกถึงพระพุทธคุณ เช่น ความเป็นพระอรหันต์ ผู้ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง และผู้รู้แจ้งโลก

ระลึกถึงพระธรรมคุณว่าเป็นธรรมที่ตรัสไว้ดีแล้ว ผู้ปฏิบัติพึงเห็นเอง และให้ผลไม่จำกัดกาล

ระลึกถึงพระสังฆคุณ คือพระอริยสงฆ์ผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติตรง ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรม และปฏิบัติสมควร

ระลึกถึงศีลของตนที่ไม่ขาด ไม่ทะลุ ไม่ด่าง ไม่พร้อย เป็นไปเพื่อสมาธิและความไม่เดือดร้อนใจ

ระลึกถึงการสละ การให้ และความยินดีในการแบ่งปันของตน เพื่อทำจิตให้ปราศจากความตระหนี่

ระลึกถึงคุณธรรมที่ทำให้เป็นเทวดา เช่น ศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา แล้วพิจารณาคุณเหล่านั้นในตน

ระลึกถึงความตายว่าไม่แน่นอน แต่การสิ้นชีวิตเป็นสิ่งแน่นอน เพื่อให้เกิดความไม่ประมาท

ตั้งสติพิจารณากาย โดยเฉพาะอาการ 32 เพื่อเห็นกายเป็นเพียงส่วนประกอบและลดความสำคัญว่างาม

ตั้งสติรู้อยู่กับลมหายใจเข้าและลมหายใจออกตามที่ปรากฏ โดยไม่บังคับลมหายใจ

ระลึกถึงคุณของพระนิพพานซึ่งเป็นธรรมสงบ ระงับกิเลสและกองทุกข์ทั้งปวง