อรณวิภังคสูตร

สรุปเนื้อหา อรณวิภังคสูตร โดยย่อ

อรณวิภังคสูตร (พระสูตรว่าด้วยการจำแนกธรรมอันปราศจากโทษ/การไม่วิวาทกัน) เป็นพระสูตรสำคัญในมัชฌิมนิกายของพระพุทธศาสนา

หัวใจของพระสูตรนี้คือการแสดงทางสายกลางเพื่อการดำรงชีวิตอย่างสงบสุข ปราศจากการเบียดเบียนและความขัดแย้ง ทั้งกับตนเองและผู้อื่น

พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรม 6 ประการ เพื่อให้ภิกษุ (และพุทธศาสนิกชน) ปฏิบัติตามอันจะนำไปสู่ความสงบ ได้แก่

1. ไม่พึงยกย่องสิ่งที่ควรติ ไม่พึงติติสิ่งที่ควรยกย่อง (ความเป็นกลาง ไม่ลำเอียง)

2. พึงพูดความจริง ไม่หยาบคาย ไม่สอพลอ (สัมมาวาจา)

3. พึงรู้กาลเวลาที่ควรพูด (ปัญญาในการใช้คำพูด)

4. ไม่พึงหมกมุ่นในกามสุข และไม่พึงบำเพ็ญตนให้ลำบากเกินไป (ทางสายกลางในชีวิต)

5. พึงละกิเลสทั้งที่เคยเกิดในอดีต จะเกิดในอนาคต และที่กำลังเกิดในปัจจุบัน (การปล่อยวาง)

6. พึงละมานะทิฐิที่ว่า "เรามี" และ "ของเรามี" (อนัตตา)

หลักธรรมเหล่านี้มุ่งเน้นให้ผู้ปฏิบัติมีปัญญาในการดำรงชีวิต การวางตัว การใช้คำพูด และการละคลายอัตตา เพื่อให้เกิดความสงบเย็นภายใน และการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ