พระไตรปิฎก

๑๔. ภูริปัญหาชาดก ว่าด้วยคนไม่ดี ๔ จำพวก [๑๔๖๓] ดูก่อนท่านผู้มีปัญญากว้างขวาง ได้ยินว่า คำที่ท่านอาจารย์เสนอกล่าวนั้นเป็นความจริง ท่านเป็นผู้มีปัญญา มีสิริ มีความเพียร มี ความคิดมั่นคง แม้ท่านเป็นผู้มีปัญญา มีสิริ มีความเพียรมีความคิดมั่นคงเช่นนั้น ก็ป้อง- กันความเข้าถึงอำนาจแห่งความฉิบหายไม่ได้ ท่านจึงต้องกินข้าวแดงไม่มีแกง. [๑๔๖๔] เราทำความสุขเดิมของเราให้เจริญได้ ด้วยความยาก เมื่อพิจารณากาลอันควรและไม่ ควรจึงหลบอยู่ตามความพอใจ เปิดช่องประ- โยชน์ให้แก่ตน ด้วยเหตุนั้นเราจึงยินดีด้วย ข้าวแดง. [๑๔๖๕] ก็เรารู้จักกาลเพื่อกระทำความเพียร ทรง ประโยชน์ให้เจริญด้วยความรู้ของตน องอาจ