| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | นามรูปสูตร |
นามรูปสูตร เป็นพระสูตรในสังยุตตนิกาย ซึ่งกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่าง นามธรรม (จิต เจตสิก และนิพพาน) และ รูปธรรม (ร่างกาย หรือ สสาร).
โดยทั่วไป นามรูปหมายถึง กายและใจ หรือ ขันธ์ทั้งห้าหมวด. ในปฏิจจสมุปบาท นามรูปมีเหตุเกิดจากวิญญาณ และเป็นปัจจัยให้เกิดสฬายตนะ (อายตนะ 6).
ความเข้าใจเรื่องนามรูปตามหลักพระพุทธศาสนา มุ่งให้เห็นว่าไม่มีสัตว์ บุคคล ตัวตน เรา เขา มีแต่เพียงธรรมที่เป็นนามธรรมและรูปธรรมเท่านั้น. การพิจารณานามรูปตามความเป็นจริง เป็นหนทางสู่การละคลายกิเลสและคลายความเห็นผิด.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหากัปปินสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุปาทานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทีฆโลมิกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อัสสุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สาสปสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อสนิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ราหุล วิญญาณสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โอกขาสูตร | พระพุทธเจ้า |