ทีฆโลมิกสูตร

ทีฆโลมิกสูตร เป็นพระสูตรหนึ่งในสังยุตตนิกาย นิทานวรรค (ลาภสักการสังยุต) ซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้กรุงสาวัตถี.

หัวใจหลักของพระสูตรนี้คือการเตือนภิกษุทั้งหลายถึงภัยอันตรายของลาภสักการะและความสรรเสริญ (ลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นสิ่งทารุณ ฯลฯ ต่อการบรรลุธรรม) พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบภิกษุผู้ติดข้องในสิ่งเหล่านี้เหมือนกับแกะขนยาวที่เข้าไปในพงหนาม.

เมื่อแกะขนยาวเดินเข้าไปในพงหนาม ขนของมันย่อมติดขัด ถูกหนามเกี่ยวเกาะ ทำให้ได้รับทุกข์และถึงความพินาศในที่นั้นๆ. อุปมานี้ฉันใด อุปไมยก็ฉันนั้น ภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ เมื่อถูกลาภสักการะและความสรรเสริญครอบงำ ย่ำยีจิต ก็จะติดข้องในปัจจัยต่างๆ ที่ได้รับ ทำให้ได้รับทุกข์และพบกับความพินาศเช่นกัน.

พระพุทธองค์ทรงอธิบายว่า ภิกษุผู้ที่จิตถูกครอบงำด้วยลาภสักการะและความสรรเสริญ เมื่อออกบิณฑบาตในเวลาเช้า ก็จะติดข้องในสิ่งเหล่านั้น และถูกปัจจัยต่างๆ เกี่ยวเกาะ ทำให้ได้รับทุกข์และถึงความพินาศในที่สุด. ด้วยเหตุนี้ พระพุทธเจ้าจึงทรงกำชับให้ภิกษุทั้งหลายพึงศึกษาที่จะไม่ให้ลาภสักการะและความสรรเสริญมาครอบงำจิตใจ ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการบรรลุธรรม.