| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 14 |
| นิกาย | มัชฌิมนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | คณกโมคคัลลานพราหมณ์ |
| สถานที่ | กรุงสาวัตถี |
| Link | คณกโมคคัลลานสูตร |
คณกโมคคัลลานสูตร (มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ เล่มที่ ๑๔ สูตรที่ ๑๐๗) เป็นพระสูตรสำคัญที่พระพุทธองค์ทรงอธิบายถึงแนวทางการฝึกฝนตนเองในพระธรรมวินัยอย่างเป็นลำดับขั้นแก่พราหมณ์คณกโมคคัลลานะ ณ บุพพาราม ที่ปราสาทของนางวิสาขามิคารมารดา ใกล้กรุงสาวัตถี
เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพราหมณ์คณกโมคคัลลานะ ผู้มีอาชีพเป็นนักคำนวณ ได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคและทูลถามว่า ในโลกนี้มีการศึกษา การกระทำ และการปฏิบัติที่เป็นลำดับขั้น ทั้งในเรื่องการขึ้นบันได การเล่าเรียนของพราหมณ์ การฝึกยิงธนูของนักรบ และการคำนวณของนักบัญชี แต่ในพระธรรมวินัยของพระองค์ มีการฝึกฝนที่เป็นลำดับขั้นเช่นนั้นหรือไม่
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า มี โดยเปรียบเทียบกับการฝึกม้าอาชาไนยที่ต้องฝึกเป็นขั้นเป็นตอน พระองค์ทรงแสดงการฝึกฝนในพระธรรมวินัยเป็นลำดับดังนี้:
๑. **การมีศีล:** ภิกษุต้องเป็นผู้มีศีล สำรวมในปาติโมกข์ มีอาจาระและโคจรสมบูรณ์ เห็นภัยในโทษแม้เพียงเล็กน้อย และสมาทานศึกษาในสิกขาบททั้งหลาย
๒. **การสำรวมอินทรีย์:** เมื่อมีศีลแล้ว ตถาคตจะแนะนำให้ภิกษุสำรวมอินทรีย์ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ไม่ยึดถือในนิมิตและอนุพยัญชนะ เพื่อป้องกันอกุศลธรรมเข้าครอบงำ
๓. **ความเป็นผู้รู้จักประมาณในอาหาร:** ภิกษุพิจารณาบริโภคอาหารเพื่อยังอัตภาพให้เป็นไป เพื่อบรรเทาเวทนาเก่าและไม่ให้เกิดเวทนาใหม่ เพื่อให้การประพฤติพรหมจรรย์ดำเนินไปได้ ไม่ใช่เพื่อความเพลิดเพลินหรือความประดับตกแต่ง
๔. **การประกอบความเพียรเป็นเครื่องตื่น:** ภิกษุควรตั้งใจบำเพ็ญเพียร ชำระจิตให้บริสุทธิ์จากอกุศลธรรมด้วยการเดินจงกรมและนั่งสมาธิในยามค่ำคืน
๕. **การมีสติสัมปชัญญะ:** ภิกษุต้องมีสติและสัมปชัญญะในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะก้าวไป ถอยกลับ แลดู หรือเหยียดแขนคู้แขน
๖. **การละนิวรณ์ ๕:** ภิกษุจะละอกุศลธรรมอันเป็นเครื่องเศร้าหมองของจิต ได้แก่ กามฉันทะ พยาบาท ถีนมิทธะ อุทธัจจกุกกุจจะ และวิจิกิจฉา
๗. **การบำเพ็ญฌาน:** เมื่อละนิวรณ์ได้แล้ว ภิกษุจะเข้าถึงฌานทั้ง ๔ อันเป็นองค์แห่งวิมุตติ คือ ความหลุดพ้นจากกิเลส
จากนั้น พราหมณ์คณกโมคคัลลานะได้ทูลถามต่อว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคทรงสั่งสอนอย่างนี้แล้ว ไฉนศิษย์บางคนจึงบรรลุธรรม แต่บางคนกลับไม่บรรลุ พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบกับหนทางไปเมืองราชคฤห์ โดยตรัสว่า พระองค์เป็นเพียงผู้บอกทาง แต่การจะไปถึงหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับการดำเนินไปของแต่ละบุคคลเอง ผู้ที่ปฏิบัติตามคำสอนย่อมบรรลุถึงเป้าหมายได้ สุดท้าย พราหมณ์คณกโมคคัลลานะเกิดความเลื่อมใสและประกาศตนเป็นอุบาสกผู้ถึงพระรัตนตรัยตลอดชีวิต.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| อานาปานัสสติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กายคตาสติสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สฬายตนวิภังคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธาตุวิภังคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทักขิณาวิภังคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อินทริยภาวนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาสุญญตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โคปกโมคคัลลานสูตร | พระอานนท์ |
| สฬายตนวิภังคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| จูฬกัมมวิภังคสูตร | พระพุทธเจ้า |