พักกุลัตเถรัจฉริยัพภูตสูตร

สรุปเนื้อหา พักกุลัตเถรัจฉริยัพภูตสูตร โดยย่อ

พักกุลัตเถรัจฉริยัพภูตสูตร (Pakkulatthācariyabbhūta Sutta) เป็นพระสูตรลำดับที่ ๑๒๔ ในมัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ซึ่งกล่าวถึงคุณธรรมอันน่าอัศจรรย์ของพระพักกุลเถระ

เรื่องราวในพระสูตรนี้เกิดขึ้นที่พระวิหารเวฬุวัน เขตกรุงราชคฤห์ ท่านพระพักกุลเถระได้พบกับอเจลกัสสปะ ปริพาชก ซึ่งเป็นสหายเก่าของท่านตั้งแต่ครั้งยังเป็นคฤหัสถ์ อเจลกัสสปะได้ทักทายปราศรัยและสอบถามท่านพระพักกุลเถระว่าบวชมานานเท่าไรแล้ว ซึ่งท่านพระพักกุลเถระตอบว่า "ดูกรท่านผู้มีอายุ เราบวชมา ๘๐ พรรษาแล้ว"

เมื่อทราบดังนั้น อเจลกัสสปะจึงถามถึงการประพฤติพรหมจรรย์ของท่านพระพักกุลเถระในช่วง ๘๐ ปีที่ผ่านมา โดยเริ่มคำถามว่า "ชั่ว ๘๐ ปีนี้ ท่านเสพเมถุนธรรมกี่ครั้ง" ท่านพระพักกุลเถระได้แก้ไขคำถามและตอบว่า "ดูกรท่านผู้มีอายุ เมื่อเราบวชมาตลอด ๘๐ พรรษา เราไม่รู้สึกกามสัญญาเคยเกิดขึ้นเลย" อเจลกัสสปะได้กล่าวชื่นชมว่าเป็นธรรมไม่น่าเป็นไปได้ น่าอัศจรรย์ของท่านพระพักกุลเถระประการหนึ่ง

จากนั้น ท่านพระพักกุลเถระได้กล่าวถึงคุณธรรมอันน่าอัศจรรย์อื่น ๆ ที่ท่านประพฤติมาตลอด ๘๐ พรรษาต่ออีกหลายประการ ได้แก่ ท่านไม่รู้สึกพยาบาทสัญญาเคยเกิดขึ้น ไม่รู้สึกวิหิงสาสัญญาเคยเกิดขึ้น ไม่รู้สึกกามวิตกเคยเกิดขึ้น ไม่รู้สึกพยาบาทวิตกและวิหิงสาวิตกเคยเกิดขึ้น นอกจากนี้ ท่านยังไม่เคยยินดีในจีวรของคหบดี ไม่เคยใช้มีดตัดจีวร ไม่รู้จักใช้เข็มเย็บจีวร ไม่รู้จักใช้เครื่องย้อมจีวร ไม่รู้จักเย็บจีวรบนสะดึง ไม่รู้จักจัดทำจีวรของเพื่อนภิกษุร่วมประพฤติพรหมจรรย์ ไม่เคยยินดีกิจนิมนต์ ไม่เคยคิดว่าขอให้ใคร ๆ พึงนิมนต์เรา และไม่รู้จักนั่งในละแวกบ้าน

เมื่ออเจลกัสสปะได้ฟังเรื่องราวอัจฉริยธรรมของพระพักกุลเถระครบถ้วน ก็เกิดความเลื่อมใสอย่างยิ่ง จึงได้ขอบรรพชาในสำนักของท่านพระพักกุลเถระ และด้วยการปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัด อเจลกัสสปะก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ในเวลาไม่นาน