หน้าหลัก พระไตรปิฎก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
หน้าหลัก / พระสุตตันตปิฎก

สัจจวิภังคสูตร

พระไตรปิฎก เล่มที่ 14
นิกาย มัชฌิมนิกาย
ผู้แสดงธรรม พระสารีบุตร
ผู้ฟัง หมู่ภิกษุ
สถานที่ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน
Link สัจจวิภังคสูตร
ธรรมจักร

สรุปเนื้อหา สัจจวิภังคสูตร โดยย่อ

สัจจวิภังคสูตร เป็นพระสูตรสำคัญในอุปริปัณณาสก์ หมวดมัชฌิมนิกาย แห่งพระสุตตันตปิฎก ซึ่งมีความหมายว่า "การแจกแจงสัจธรรม" โดยเน้นการอธิบายอริยสัจ 4 อย่างละเอียดและพิสดารยิ่งขึ้นกว่าพระปฐมเทศนา (ธัมมจักกัปปวัตนสูตร) นับเป็นพระสูตรที่พระสารีบุตรได้แสดงธรรมเพื่อความแจ่มแจ้งแก่มหาชน ตามพุทธานุญาต

พระสูตรนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้เมืองพาราณสี สถานที่ซึ่งพระองค์ทรงประกาศธรรมจักรอันไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า พระองค์ทรงตรัสแก่ภิกษุทั้งหลายให้คบหาสมาคมกับพระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะ โดยเปรียบพระสารีบุตรเหมือนมารดาผู้ให้กำเนิด และพระมหาโมคคัลลานะเหมือนผู้บำรุงเลี้ยงทารก พระสารีบุตรมีความสามารถในการประกาศ แสดง บัญญัติ แต่งตั้ง เปิดเผย จำแนก ทำให้ง่ายซึ่งอริยสัจ 4 โดยพิสดาร

เมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จเข้าสู่พระวิหารแล้ว พระสารีบุตรจึงได้แจกแจงอริยสัจ 4 ประการอย่างละเอียดดังนี้:

1.

ทุกขอริยสัจ (อริยสัจคือทุกข์): พระสารีบุตรอธิบายว่าทุกข์ได้แก่ ชาติ (การเกิด), ชรา (ความแก่), มรณะ (ความตาย), โสกะ (ความเศร้า), ปริเทวะ (ความร่ำไรรำพัน), ทุกขะ (ความเจ็บปวดทางกาย), โทมนัส (ความเสียใจ), อุปายาส (ความคับแค้นใจ) และความไม่ได้สิ่งที่ปรารถนาเป็นทุกข์ โดยสรุปแล้ว อุปาทานขันธ์ 5 (รูป, เวทนา, สัญญา, สังขาร, วิญญาณ) เป็นทุกข์

2.

ทุกขสมุทัยอริยสัจ (อริยสัจคือเหตุแห่งทุกข์): หมายถึงตัณหาที่นำไปสู่ภพใหม่ อันประกอบด้วยความกำหนัดยินดี แสวงหาความเพลิดเพลินในอารมณ์นั้นๆ ได้แก่ กามตัณหา (ความอยากในกาม), ภวตัณหา (ความอยากมีอยากเป็น), และวิภวตัณหา (ความอยากไม่มีอยากไม่เป็น)

3.

ทุกขนิโรธอริยสัจ (อริยสัจคือความดับทุกข์): คือการดับตัณหานั้นโดยสิ้นเชิง ไม่เหลือเศษ การสละ การวาง การปล่อย การไม่พัวพัน

4.

ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ (อริยสัจคือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์): ได้แก่ อริยมรรคมีองค์ 8 อันประเสริฐ ซึ่งประกอบด้วย สัมมาทิฏฐิ (ความเห็นชอบ), สัมมาสังกัปปะ (ความดำริชอบ), สัมมาวาจา (เจรจาชอบ), สัมมากัมมันตะ (การงานชอบ), สัมมาอาชีวะ (การเลี้ยงชีพชอบ), สัมมาวายามะ (ความเพียรชอบ), สัมมาสติ (ความระลึกชอบ) และสัมมาสมาธิ (ความตั้งใจมั่นชอบ) พระสารีบุตรได้แจกแจงแต่ละองค์ประกอบอย่างละเอียด เช่น สัมมาทิฏฐิ คือความรู้ในอริยสัจ 4 สัมมาวายามะ คือความเพียรเพื่อละอกุศลและบำเพ็ญกุศล และสัมมาสติ คือการพิจารณากาย เวทนา จิต ธรรม เพื่อละความยินดีและยินร้ายในโลก

สัจจวิภังคสูตรจึงเป็นพระสูตรที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของอริยสัจ 4 และอริยมรรคมีองค์ 8 อย่างลึกซึ้ง โดยพระสารีบุตรได้นำคำสอนอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนามาขยายความให้เข้าใจง่ายและปฏิบัติได้จริง

ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-03-02




พระสูตรสำคัญในพระไตรปิฎกเล่มที่ 14
พระสูตร ผู้แสดงธรรม
อานาปานัสสติสูตรพระพุทธเจ้า
กายคตาสติสูตรพระพุทธเจ้า
สฬายตนวิภังคสูตรพระพุทธเจ้า
ธาตุวิภังคสูตรพระพุทธเจ้า
ทักขิณาวิภังคสูตรพระพุทธเจ้า
อินทริยภาวนาสูตรพระพุทธเจ้า
ฉวิโสธนสูตรพระพุทธเจ้า
จูฬกัมมวิภังคสูตรพระพุทธเจ้า
สามคามสูตรพระพุทธเจ้า
ทันตภูมิสูตรพระพุทธเจ้า

สารบัญ พระไตรปิฎก

พระไตรปิฎก
พระไตรปิฎก
พระวินัยปิฎก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฎก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฎก
พระอภิธรรม

Copyright © 2026 Buddhaparisa.org