ฉฉักกสูตร

สรุปเนื้อหา ฉฉักกสูตร โดยย่อ

ฉฉักกสูตร (พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ สุตตที่ ๑๔๐) เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเรื่อง "อายตนะ ๖" เพื่ออธิบายกลไกการเกิดทุกข์และการดับทุกข์อย่างละเอียด.

พระสูตรนี้อธิบายถึง "หกหมวด หมวดละหก" อันได้แก่ อายตนะภายใน ๖ (ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ), อายตนะภายนอก ๖ (รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์), วิญญาณ ๖, ผัสสะ ๖, เวทนา ๖ และตัณหา ๖. การกระทบกันของสิ่งเหล่านี้เป็นที่มาของทุกข์.

หัวใจสำคัญคือการทำความเข้าใจว่า เมื่อเกิดการรับรู้ผ่านอายตนะทั้งหลาย และเกิดเวทนาขึ้น ผู้ที่เห็นสิ่งเหล่านี้โดยความเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่ใช่ตัวตน ย่อมไม่ยึดมั่นถือมั่น ทำให้ตัณหาดับไป นำไปสู่การพ้นทุกข์และบรรลุนิพพาน.