อุปปลวัณณาสูตร

สรุปเนื้อหา อุปปลวัณณาสูตร โดยย่อ

อุปปลวัณณาสูตร (สังยุตตนิกาย สคาถวรรค) เป็นหนึ่งในพระสูตรที่ปรากฏในภิกขุนีสังยุตต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระสุตตันตปิฎก. พระสูตรนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระอุบลวรรณาภิกษุณี หนึ่งในอัครสาวิกาเบื้องซ้ายผู้เป็นเลิศทางด้านการมีฤทธิ์มาก ได้เผชิญหน้ากับมารผู้มีบาป.

เรื่องราวเกิดขึ้นที่เมืองสาวัตถี ในตอนเช้าตรู่ พระอุบลวรรณาภิกษุณีได้ออกบิณฑบาตเสร็จแล้ว ก็เข้าไปพักกลางวันที่โคนต้นสาละที่กำลังออกดอกบานสะพรั่งเพียงลำพัง เพื่อเจริญสมาธิ. ทันใดนั้น มารผู้มีบาปได้เข้ามาปรากฏกาย โดยมีเจตนาจะทำให้พระนางเกิดความกลัว ความหวาดสะดุ้ง และทำให้เคลื่อนจากสมาธิ. มารได้กล่าวคาถาเย้ยหยันในความงามของพระนาง และถามว่าทำไมถึงไม่กลัวอันตรายจากการอยู่คนเดียวในป่า โดยเรียกพระนางว่า "หญิงโง่" ที่ไม่เกรงกลัวเหล่านักเลง.

เมื่อพระอุบลวรรณาภิกษุณีทราบว่าผู้ที่มาพูดคุยด้วยคือมาร พระนางก็มิได้สะทกสะท้านแต่อย่างใด. พระนางได้กล่าวตอบมารด้วยคาถาอย่างไม่เกรงกลัวว่า แม้จะมีนักเลงเป็นแสนมาในที่นี้ พระนางก็ไม่สะดุ้ง ไม่สะท้าน แม้แต่ขนก็ไม่หวั่นไหว และถึงแม้จะอยู่คนเดียวก็ไม่กลัวมาร. พระนางแสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญในฤทธิ์ของตนว่า สามารถหายตัวไป เข้าไปในท้องของมาร หรือยืนอยู่ระหว่างคิ้วของมาร โดยที่มารไม่สามารถมองเห็นได้. พระนางยังยืนยันว่า ตนเป็นผู้ชำนาญในจิต ได้เจริญอิทธิบาทไว้ดีแล้ว และพ้นแล้วจากเครื่องผูกทั้งปวง จึงไม่กลัวมารเลย.

เมื่อมารผู้มีบาปตระหนักได้ว่า พระอุบลวรรณาภิกษุณีรู้จักตน และไม่สามารถทำให้พระนางหวั่นไหวได้ มารจึงเกิดความเสียใจและได้อันตรธานหายไปจากที่นั้นเอง. พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงพลังแห่งการหลุดพ้นและอานุภาพของจิตที่ได้รับการฝึกฝนดีแล้วของพระอรหันต์ แม้แต่ภิกษุณีก็สามารถเอาชนะอำนาจของมารได้อย่างเด็ดเดี่ยว.