Pānātipāta

ปาราชิกสิกขาบทที่ 3 (ฆ่ามนุษย์)

Killing

เล่มที่ 1 ปาราชิก พระวินัยปิฎก
ข้อมูลพระวินัย
พระไตรปิฎกเล่มที่ 1
สิกขาบทปาราชิกสิกขาบทที่ 3 (ฆ่ามนุษย์)
อาบัติปาราชิก
ต้นบัญญัติภิกษุหลายรูป ฆ่ากันและกัน
อ่านพระวินัยปาราชิกสิกขาบทที่ 3 (ฆ่ามนุษย์) →

สรุปเนื้อหา ปาราชิกสิกขาบทที่ 3 (ฆ่ามนุษย์)

พระบัญญัติ: ก็ ภิกษุใดจงใจพรากกายมนุษย์จากชีวิต หรือแสวงหาศัสตรา อันจะพรากกายมนุษย์นั้น แม้ภิกษุนี้ก็เป็นปาราชิก หาสังวาสมิได้

ตัวอย่าง:

  • ภิกษุฆ่าคนตาย ต้องอาบัติปาราชิก
  • ภิกษุจ้างวานฆ่าคนตาย ต้องอาบัติปาราชิก
  • ภิกษุแนะนำให้ผู้อื่นฆ่าตัวตาย และผู้นั้นฆ่าตัวตายสำเร็จ ต้องอาบัติปาราชิก
  • ภิกษุแนะนำให้คนไปทำแท้ง และทำสำเร็จ ต้องอาบัติปาราชิก

ไม่ครบองค์เป็นอาบัติรองลงมา:

  • ภิกษุเตรียมตัววางแผนเพื่อฆ่าผู้อื่น ต้องอาบัติทุกกฏ
  • ภิกษุเจตนาฆ่าผู้อื่น แต่ผู้นั้นได้รับบาดเจ็บไม่ตาย ต้องอาบัติถุลลัจจัย
  • ภิกษุสั่งผู้อื่นให้ฆ่าคน แต่ผู้รับสั่งยังไม่ได้ฆ่า ต้องอาบัติทุกกฏ
  • ภิกษุแนะนำให้ผู้อื่นฆ่าตัวตาย แต่ผู้นั้นยังไม่กระทำการฆ่าตัวตาย ต้องอาบัติทุกกฏ
  • ภิกษุแนะนำให้ผู้อื่นฆ่าตัวตาย ผู้นั้นกระทำการฆ่าตัวตายแต่ไม่ตาย ได้รับบาดเจ็บ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

อนาบัติ (ไม่เป็นอาบัติ):

  • ภิกษุไม่จงใจ
  • ภิกษุไม่รู้
  • ภิกษุไม่มีความประสงค์จะฆ่า
  • ภิกษุวิกลจริต
  • ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน
  • ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา
  • ภิกษุต้นบัญญัติ

หมวดหมู่สิกขาบท 8 กลุ่ม

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka