คัมภีร์ธรรมบท

1 ยมกวรรค Yamakavagga หน้า 23–30 ธรรมคู่ตรงข้ามที่ชี้ว่าจิตเป็นประธานของการกระทำ และผลย่อมติดตามตามคุณภาพของจิต

2 อัปปมาทวรรค Appamādavagga หน้า 31–34 ความไม่ประมาทในชีวิตและการฝึกตน อันเป็นทางแห่งความไม่ตายและความเจริญ

3 จิตตวรรค Cittavagga หน้า 35–39 การฝึก คุ้มครอง และทำจิตที่ดิ้นรนกวัดแกว่งให้ตั้งมั่นและนำความสุขมาให้

4 ปุปผวรรค Pupphavagga หน้า 40–45 เปรียบชีวิตและการเลือกเฟ้นธรรมกับดอกไม้ เตือนให้เห็นความไม่เที่ยงและใช้ชีวิตอย่างมีสาระ

5 พาลวรรค Bālavagga หน้า 45–51 ลักษณะและผลของความเขลา การคบคนพาล และความทุกข์ที่เกิดจากการไม่รู้เท่าทันตน

6 ปัณฑิตวรรค Paṇḍitavagga หน้า 51–56 คุณของบัณฑิต การรับคำตักเตือน การเลือกคบกัลยาณมิตร และการอบรมตนให้มั่นคง

7 อรหันตวรรค Arahantavagga หน้า 56–60 ภาวะของผู้สิ้นกิเลส ผู้ไม่ยึดติด สงบ สำรวม และมีทางดำเนินที่ยากแก่คนทั่วไปจะหยั่งถึง

8 สหัสสวรรค Sahassavagga หน้า 61–66 คุณค่าของถ้อยคำและการกระทำที่มีสาระ แม้เพียงหนึ่ง ยังประเสริฐกว่าสิ่งมากมายที่ไร้ประโยชน์

9 ปาปวรรค Pāpavagga หน้า 67–71 การละเว้นบาป ไม่ประมาทต่ออกุศลแม้เล็กน้อย และเร่งทำความดีโดยไม่ปล่อยให้จิตยินดีในบาป

10 ทัณฑวรรค Daṇḍavagga หน้า 72–76 การไม่เบียดเบียน เพราะสัตว์ทั้งหลายรักสุขและกลัวโทษ พร้อมหลักสำรวมกาย วาจา และใจ

11 ชราวรรค Jarāvagga หน้า 77–80 ความแก่ ความเสื่อม และความไม่ยั่งยืนของร่างกาย เพื่อให้เกิดปัญญาและความเร่งรีบในการปฏิบัติ

12 อัตตวรรค Attavagga หน้า 81–84 การรักษาและฝึกตนให้ดีก่อนสอนผู้อื่น เพราะตนเป็นที่พึ่งและเป็นผู้กำหนดทางเดินของตน

13 โลกวรรค Lokavagga หน้า 85–88 การเห็นโลกตามความจริง ไม่ติดอยู่ในความประมาท และดำเนินตามธรรมเพื่อก้าวพ้นโลก

14 พุทธวรรค Buddhavagga หน้า 89–93 คุณของพระพุทธเจ้า หลักคำสอนสำคัญ และความหาได้ยากของการอุบัติขึ้นแห่งพระพุทธศาสนา

15 สุขวรรค Sukhavagga หน้า 94–97 ความสุขจากการไม่จองเวร ความสงบ ความสันโดษ สุขภาพ และการเข้าถึงพระนิพพาน

16 ปิยวรรค Piyavagga หน้า 97–101 ความรัก ความผูกพัน และความโศกที่เกิดจากสิ่งเป็นที่รัก พร้อมแนวทางวางใจไม่ให้ถูกครอบงำ

17 โกธวรรค Kodhavagga หน้า 101–105 การชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ ชนะความชั่วด้วยความดี และสำรวมกาย วาจา ใจ

18 มลวรรค Malavagga หน้า 105–111 มลทินของชีวิตและจิตใจ ตั้งแต่ความเกียจคร้านจนถึงอวิชชา พร้อมการชำระตนทีละน้อย

19 ธัมมัฏฐวรรค Dhammaṭṭhavagga หน้า 112–116 ลักษณะของผู้ตั้งอยู่ในธรรม ซึ่งไม่ได้ตัดสินจากชื่อหรือรูปลักษณ์ แต่ดูจากความประพฤติและปัญญา

20 มัคควรรค Maggavagga หน้า 117–122 อริยมรรคมีองค์ 8 ไตรลักษณ์ และการลงมือปฏิบัติเพื่อถอนกิเลสและก้าวพ้นทุกข์

21 ปกิณณกวรรค Pakiṇṇakavagga หน้า 123–128 รวมคาถาธรรมหลายประเด็น ทั้งการเลือกสิ่งประเสริฐ ความยินดีในธรรม และการละสิ่งต่ำกว่า

22 นิรยวรรค Nirayavagga หน้า 128–132 เหตุแห่งอบาย โทษของการกล่าวเท็จและประพฤติผิด ตลอดจนความสำคัญของการปฏิบัติให้ตรงธรรม

23 นาควรรค Nāgavagga หน้า 133–137 ความอดทน ความสงบ และการฝึกตน เปรียบผู้มั่นคงด้วยช้างศึกที่ผ่านการฝึกดีแล้ว

24 ตัณหาวรรค Taṇhāvagga หน้า 137–145 ธรรมชาติของตัณหาที่เติบโตและผูกสัตว์ไว้ พร้อมการใช้ปัญญาตัดรากแห่งความอยาก

25 ภิกขุวรรค Bhikkhuvagga หน้า 146–152 หลักความสำรวม สันโดษ เจริญสมาธิ และทำตนให้ผ่องใสสำหรับผู้ดำเนินชีวิตแห่งการภาวนา

26 พราหมณวรรค Brāhmaṇavagga หน้า 152–168 คุณลักษณะของผู้ประเสริฐที่ละบาป ตัดเครื่องผูก และถึงฝั่งแห่งทุกข์ด้วยการรู้แจ้ง