โมคคัลลานสูตรที่ ๑๐

สรุปเนื้อหา โมคคัลลานสูตรที่ ๑๐ โดยย่อ

โมคคัลลานสูตรที่ ๑๐ (หรือ กรณียสูตร) อยู่ในสังยุตตนิกาย หมวดอัพยากตสังยุตต์ (สังยุตตนิกาย ๔๔) เป็นพระสูตรที่พระมหาโมคคัลลานะเถระได้ไปสนทนาซักถามกับปริพาชกกลุ่มอื่น ๆ.

สาระสำคัญของสูตรนี้คือ พระมหาโมคคัลลานะได้ถามปริพาชกเหล่านั้นเกี่ยวกับประเด็นอัพยากฤต ๔ ประการที่พระพุทธเจ้าไม่ทรงพยากรณ์ ได้แก่:

1. พระตถาคตปรินิพพานแล้วยังคงมีอยู่หรือไม่?
2. พระตถาคตปรินิพพานแล้วไม่มีอยู่หรือไม่?
3. พระตถาคตปรินิพพานแล้วทั้งมีอยู่และไม่มีอยู่หรือไม่?
4. พระตถาคตปรินิพพานแล้วทั้งไม่มีอยู่และไม่ไม่มีอยู่หรือไม่?

ปริพาชกเหล่านั้นไม่สามารถตอบคำถามเหล่านี้ได้ เนื่องจากพวกเขาขาดความเข้าใจในหลักธรรมของพระพุทธเจ้า. พระมหาโมคคัลลานะจึงชี้ให้เห็นว่าพระพุทธเจ้าไม่ทรงพยากรณ์เรื่องเหล่านี้ เพราะเป็นคำถามที่เกิดจากการยึดมั่นในขันธ์ ๕ และทรงมุ่งสอนให้พ้นจากความยึดมั่นในขันธ์อันเป็นที่มาของทุกข์โดยสิ้นเชิง.