อนุรุทธสูตร

อนุรุทธสูตร (SN 9.6) ในสังยุตตนิกาย กล่าวถึงเหตุการณ์เมื่อพระอนุรุทธะพำนักอยู่ในป่าแห่งหนึ่งในแคว้นโกศล. ครั้งนั้น เทพธิดานางหนึ่งชื่อชาลินี ซึ่งเคยเป็นคู่ครองของพระอนุรุทธะในอดีตชาติ และบัดนี้เป็นเทพธิดาอยู่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ได้มาปรากฏกายต่อหน้าท่าน.

นางชาลินีได้กล่าวบทกวีเชื้อเชิญพระอนุรุทธะให้ระลึกถึงและปรารถนาชีวิตในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์อีกครั้ง ซึ่งเป็นภพภูมิที่ปรารถนาสิ่งใดก็ย่อมสำเร็จสมประสงค์ รายล้อมด้วยหมู่นางฟ้าอันสวยงาม. นางพรรณนาว่าผู้ที่ไม่เคยเห็นสวนนันทวันในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้นไม่รู้จักความสุขที่แท้จริง.

อย่างไรก็ตาม พระอนุรุทธะได้ตอบนางชาลินีด้วยถ้อยคำที่แสดงถึงการบรรลุธรรมของท่าน โดยกล่าวว่า "นางฟ้าทั้งหลายนั้นน่าสมเพช ติดอยู่ในอัตภาพอันเป็นรูป และเหล่าสัตว์ผู้ยึดติดในนางฟ้าก็เป็นผู้ที่น่าสมเพชเช่นกัน". ท่านย้ำเตือนนางชาลินีว่า "สิ่งปรุงแต่งทั้งปวงไม่เที่ยง มีความเกิดขึ้นและความเสื่อมเป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป การเข้าถึงความสงบแห่งสังขารเป็นสุข". พระอนุรุทธะได้ประกาศอย่างหนักแน่นว่า สำหรับท่านแล้ว ไม่มีภพภูมิต่างๆ ในหมู่ทวยเทพอีกต่อไป การเวียนว่ายตายเกิดได้สิ้นสุดลงแล้ว และจะไม่มีการเกิดอีกในอนาคต. ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการหลุดพ้นจากวัฏสงสารและได้บรรลุอรหัตผลแล้ว.