| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | ทุติยอวิชชาปัจจยสูตร |
ทุติยอวิชชาปัจจยสูตร ในสังยุตตนิกาย อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างอวิชชา (ความไม่รู้) และสังขาร (การปรุงแต่งทางกาย วาจา ใจ) ในแง่ของเหตุปัจจัยและผลลัพธ์อย่างกระชับ
สาระสำคัญคือ เมื่อบุคคลมีอวิชชาเป็นปัจจัยนำหน้าในการปรุงแต่ง (สังขาร) การปรุงแต่งเหล่านั้นย่อมนำไปสู่การเกิด ภพ ชาติ ชรา มรณะ และกองทุกข์ทั้งปวง
ในทางตรงกันข้าม หากอวิชชาดับไป สังขารอันเกิดจากอวิชชาก็ย่อมดับไปด้วย และเมื่อสังขารดับไป ความทุกข์ทั้งหมดอันเป็นผลจากสังขารนั้นก็ย่อมดับสิ้นไป นำไปสู่การพ้นจากวัฏสงสาร
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| จตุธาตุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปุตตมังสสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ผัสสนานัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โอกขาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โลกสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยญาณวัตถุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยเจตนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สคาถกสูตร | พระพุทธเจ้า |