| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | อริยสาวกสูตร |
อริยสาวกสูตร เป็นพระสูตรที่กล่าวถึงความเข้าใจอันถูกต้องของ "อริยสาวก" ซึ่งหมายถึงผู้ที่ได้สดับพระธรรมและเกิดความเข้าใจอย่างแท้จริง. อริยสาวกเหล่านี้จะไม่มีความสงสัยในเรื่องของเหตุปัจจัยของการเกิดดับของสังขารและโลก.
หลักธรรมสำคัญในอริยสาวกสูตร คือ การเข้าใจหลักปฏิจจสมุปบาท ทั้งฝ่ายเกิดและความดับ. อริยสาวกจะรู้แจ้งว่า "เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี เพราะสิ่งนี้เกิดขึ้น สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น" และ "เมื่อสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี เพราะสิ่งนี้ดับ สิ่งนี้จึงดับ". การเข้าใจเช่นนี้ทำให้เกิดปัญญาหยั่งรู้โดยไม่ต้องอาศัยความเชื่อจากผู้อื่น.
อริยสาวกผู้ที่รู้แจ้งความเกิดดับของโลกตามความเป็นจริง จะถือว่าเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยทิฏฐิ (ความเห็นชอบ), ผู้สมบูรณ์ด้วยทัศนะ, ผู้มาถึงสัทธรรม (คำสอนของพระพุทธเจ้า), ผู้เห็นสัทธรรม, ผู้ประกอบด้วยปัญญาเครื่องชำแรกกิเลส และอยู่ใกล้ประตูนิพพาน.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โลกสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| มีฬหกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เวรัมภสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สัญเจตนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นันทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปัจจยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โอกขาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ขันธสูตรที่ ๑๐ | พระพุทธเจ้า |