| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | เวปุลลปัพพตสูตร |
เวปุลลปัพพตสูตร เป็นพระสูตรหนึ่งในสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค
พระพุทธเจ้าตรัสสอน ณ ภูเขาเวปุลละ ใกล้กรุงราชคฤห์ โดยทรงชี้ให้เห็นว่า แม้ภูเขาเวปุลละที่ดูมั่นคงถาวร ก็ยังเคยมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปในอดีต เช่น ภูเขาปัณฑวะ ภูเขาสัปปินี ซึ่งแสดงถึงความไม่เที่ยงแท้ของสิ่งต่างๆ
พระองค์ทรงเปรียบเทียบว่า หากแม้แต่ภูเขาที่ยิ่งใหญ่ยังต้องเปลี่ยนชื่อและแปรปรวนไปตามกาลเวลา ฉันใด รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ (ขันธ์ 5) ของเรา ซึ่งประกอบกันเป็นตัวตน ก็ยิ่งไม่เที่ยงแท้ เป็นทุกข์ และไม่อาจยึดมั่นถือมั่นได้ ฉันนั้น
ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การเน้นย้ำเรื่องไตรลักษณ์ โดยเฉพาะความไม่เที่ยง (อนิจจัง) ของสรรพสิ่ง เพื่อให้ผู้ฟังพิจารณาเห็นแจ้งในสภาวะธรรมตามความเป็นจริง ละความยึดมั่นถือมั่น และน้อมนำไปสู่การบรรลุวิมุตติหลุดพ้น
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยปัญจเวรภยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นขสิขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อุปาทานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหากัปปินสูตร | พระพุทธเจ้า |
| วิภังคสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ธาตุสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กุมมสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โอกขาสูตร | พระพุทธเจ้า |
