| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | มีฬหกสูตร |
สังยุตตนิกาย เป็นหมวดหมู่ที่สามในพระสุตตันตปิฎก ประกอบด้วยพระสูตรที่รวบรวมตามหัวข้อ หรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง มีทั้งหมด 56 สังยุต (กลุ่มเรื่อง).
ในสังยุตตนิกาย มีมูลสูตรอยู่หลายสูตร ซึ่งกล่าวถึง "มูล" หรือ "รากฐาน" ของธรรมต่างๆ เช่น มูลกสูตรในอังคุตตรนิกาย (เล่ม 23 และ 24) ที่อธิบายว่าธรรมทั้งปวงมีอะไรเป็นมูล มีอะไรเป็นแดนเกิด มีอะไรเป็นที่ประชุมลง เป็นต้น.
ตัวอย่างเช่น มูลกสูตรหนึ่ง อธิบายว่า ธรรมทั้งปวงมีฉันทะเป็นมูล มีมนสิการเป็นต้นกำเนิด มีผัสสะเป็นเหตุเกิด มีเวทนาเป็นที่ชุมนุม มีสมาธิเป็นประมุข มีสติเป็นใหญ่ มีปัญญาเป็นยอดยิ่ง มีวิมุตติเป็นแก่น มีอมตะเป็นที่หยั่งลง และมีนิพพานเป็นที่สุด.
นอกจากนี้ยังมีกุสีตมูลกสูตร ซึ่งกล่าวถึงสัตว์ผู้เกียจคร้านเป็นมูล โดยเชื่อมโยงว่าสัตว์ย่อมคบค้าสมาคมกันตามลักษณะนิสัย เช่น สัตว์ผู้เกียจคร้านย่อมคบหาสมาคมกับสัตว์ผู้เกียจคร้านด้วยกัน.
โดยรวมแล้ว มูลสูตรในสังยุตตนิกาย มุ่งอธิบายถึงรากฐาน หรือเหตุปัจจัยต่างๆ ที่เป็นบ่อเกิดของธรรมทั้งปวง เพื่อให้เกิดความเข้าใจในหลักธรรมอย่างลึกซึ้ง.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| โลกสูตรที่ ๔ | พระพุทธเจ้า |
| โอกขาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อสนิสูตร | พระพุทธเจ้า |
| เวทนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุติยเจตนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| กุมมสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ผัสสนานัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อหิริกมูลกสูตร | พระพุทธเจ้า |