| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 16 |
| นิกาย | สังยุตตนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | หมู่ภิกษุ |
| สถานที่ | พระเชตวัน กรุงสาวัตถี |
| Link | นขสิขสูตร |
สังยุตตนิกาย (Sangkhayana Nikaya) เป็นส่วนหนึ่งของพระสุตตันตปิฎก ซึ่งเป็นหมวดที่สามจากห้าหมวดในพระไตรปิฎกของพระพุทธศาสนาเถรวาท. คำว่า "สังยุตตนิกาย" หมายถึง "หมวดคำสอนที่รวบรวมจัดเข้าเป็นกลุ่ม".
สังยุตตนิกายประกอบด้วยพระสูตรประมาณ 2,752 สูตร โดยจัดกลุ่มพระสูตรที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกันไว้ด้วยกัน เรียกว่า "สังยุต". ทั้งหมดมี 56 สังยุต. สังยุตตนิกายแบ่งออกเป็น 5 วรรคใหญ่ ได้แก่:
ลักษณะเด่นของสังยุตตนิกายคือ การจัดหมวดหมู่พระสูตรตามหัวข้อหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง ทำให้เกิดความเป็นระบบ. พระสูตรส่วนมากมักสั้น เน้นเนื้อหาโดยตรง และมักใช้สัญลักษณ์หรือการเปรียบเทียบเพื่อช่วยในการจดจำ. นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับเทวดา มาร และพรหมอยู่เป็นจำนวนมาก.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| ปฏิจจสมุปปาทสูตร | พระอานนท์ |
| อัสสุตวาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สัญเจตนาสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปัจจยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ทุกขสูตร | พระพุทธเจ้า |
| พฬิสสูตร | พระพุทธเจ้า |
| นันทสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ปัพพตสูตร | พระพุทธเจ้า |
| อริยสาวกสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ผัสสนานัตตสูตร | พระพุทธเจ้า |