อัฏฐิสูตร

อัฏฐิสูตร หรือ "ว่าด้วยเปรตมีแต่โครงกระดูก" เป็นพระสูตรสำคัญในสังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลักขณสังยุตต์ ซึ่งกล่าวถึงผลกรรมอันเกิดจากการกระทำบาปกรรมในอดีต

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อพระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่พระเวฬุวัน เขตกรุงราชคฤห์ พระลักขณะและพระมหาโมคคัลลานะพำนักอยู่บนภูเขาคิชฌกูฏ ในวันหนึ่งขณะที่พระมหาโมคคัลลานะกำลังลงจากภูเขาคิชฌกูฏเพื่อเข้าไปบิณฑบาตในกรุงราชคฤห์ ท่านได้แสดงอาการแย้มเล็กน้อยออกมา พระลักขณะจึงถามถึงสาเหตุ แต่พระมหาโมคคัลลานะกล่าวว่ายังไม่ถึงเวลาตอบปัญหานี้ ขอให้ไปถามในสำนักของพระผู้มีพระภาคเถิด

เมื่อทั้งสองรูปได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค พระลักขณะได้ทูลถามถึงสาเหตุการแย้มของพระมหาโมคคัลลานะอีกครั้ง พระมหาโมคคัลลานะจึงกราบทูลว่า ท่านได้เห็นโครงกระดูกลอยอยู่ในอากาศ ถูกแร้ง กา และนกตะกรุมจิกทึ้ง และโครงกระดูกนั้นส่งเสียงร้องครวญคราง ท่านรู้สึกอัศจรรย์ใจที่ได้เห็นสัตว์ที่มีอัตภาพเช่นนั้น ซึ่งการเห็นนี้เป็นการเห็นด้วยทิพยจักษุ ไม่ใช่ปสาทจักษุ

พระผู้มีพระภาคตรัสยืนยันว่า พระองค์ก็ได้เห็นสัตว์ตนนั้นเช่นกัน แต่ไม่ได้พยากรณ์ไว้ เพราะหากพยากรณ์ไป คนอื่นๆ อาจไม่เชื่อถือ ซึ่งจะเป็นโทษแก่พวกเขา พระพุทธองค์ทรงอธิบายว่าสัตว์ตนนี้ในอดีตชาติเคยเป็นคนฆ่าโคในกรุงราชคฤห์นี้เอง ด้วยผลกรรมนั้นทำให้เขาต้องหมกไหม้อยู่ในนรกเป็นเวลานานแสนนาน และด้วยเศษกรรมที่ยังเหลืออยู่ เขาจึงต้องมาเสวยอัตภาพอันทุกข์ทรมานเป็นเปรตมีแต่โครงกระดูกเช่นนี้ พระสูตรนี้จึงเป็นเครื่องย้ำเตือนถึงวิบากกรรมจากการกระทำอกุศลกรรมและแสดงให้เห็นถึงความจริงของการมีอยู่ของภพภูมิเปรตอันเป็นผลจากกรรมชั่ว.